Wszystkie zagadnienia: Liczby i algebra
zaawansowany matura podstawowa z matematykimatura rozszerzona z matematykitwierdzeniadowodypodstawa programowa

Twierdzenia i dowody z wykazu CKE

01

Opis

Podstawa programowa matematyki (Dz.U. 2024 poz. 1019, część „Warunki i sposób realizacji”, pkt 16 „Dowody”) kończy się zdaniem: „Uczeń powinien poznać dowody następujących twierdzeń”. Po nim idą dwa wykazy: dla zakresu podstawowego 10 twierdzeń (w tym serwisie P1 do P10) i dla rozszerzonego 11 (R1 do R11), razem 21. To nie jest lista wzorów do wyuczenia. Dla każdej pozycji warto wiedzieć, co dokładnie twierdzi twierdzenie, i umieć uzasadnić, dlaczego jest prawdziwe. Akt mówi o poznaniu dowodów; nie wynika z niego wprost, w jakiej formie sprawdza je egzamin.

To hasło jest mapą: pokazuje, które twierdzenia wchodzą do wykazu i w którym haśle znajdziesz każde z nich z pełnym omówieniem. Samych dowodów tu nie powtarzamy. Mieszkają w hasłach tematycznych, a ogólne zasady zapisu dowodu – założenie, teza, wniosek – opisuje hasło jak pisać dowód na maturze. Dowody w geometrii zbiera hasło dowody geometryczne.

Trzy zasady przy pracy z wykazem:

  • Twierdzenie ma założenia i tezę. Zapisz je osobno, zanim zaczniesz uzasadniać.
  • Wzór z karty „Wybrane wzory matematyczne" to tylko teza. Karta nie zawiera dowodu, więc jego tok trzeba mieć w głowie.
  • Dowód to ciąg wniosków z założeń i z twierdzeń już znanych. Sprawdzenie jednego przykładu liczbowego niczego nie dowodzi.

Na poziomie rozszerzonym obowiązuje zakres rozszerzony wykazu (punkty R); pozycje P dotyczą zakresu podstawowego.

02

Wzory

Dwusieczna kąta karta CKE
∣AD∣∣DB∣=∣AC∣∣BC∣\frac{\lvert AD \rvert}{\lvert DB \rvert} = \frac{\lvert AC \rvert}{\lvert BC \rvert}
Dwusieczna kąta CC trójkąta ABCABC przecina bok ABAB w punkcie DD. Karta zapisuje tę samą proporcję w postaci równoważnej.
Pole trójkąta z sinusem karta CKE
P=12ab⋅sin⁡γP = \frac{1}{2}ab \cdot \sin\gamma
Kąt γ\gamma leży między bokami aa i bb.
Kąt wpisany i środkowy karta CKE
α=12β\alpha = \frac{1}{2}\beta
Kąt wpisany α\alpha ma połowę miary kąta środkowego β\beta opartego na tym samym łuku.
Twierdzenie sinusów karta CKE
asin⁡α=2R\frac{a}{\sin\alpha} = 2R
Taki sam iloraz dla bb i β\beta oraz cc i γ\gamma; RR to promień okręgu opisanego.
Sinus sumy kątów karta CKE
sin⁡(α+β)=sin⁡αcos⁡β+cos⁡αsin⁡β\sin(\alpha + \beta) = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta
Z niego wynika wzór na sinus kąta podwojonego.
Wzory Viète'a karta CKE
x1+x2=−ba,x1⋅x2=cax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}, \quad x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}
Dla Δ≥0\Delta \geq 0.
Wzór dwumianowy karta CKE
(a+b)n=∑k=0n(nk)an−kbk(a+b)^n = \sum_{k=0}^{n}\binom{n}{k}a^{n-k}b^{k}
Symbol (nk)=n!k! (n−k)!\binom{n}{k} = \frac{n!}{k!\,(n-k)!} też jest na karcie.
Reszta z dzielenia przez x−ax - a
W(x)=(x−a)Q(x)+W(a)W(x) = (x - a)Q(x) + W(a)
Reszta jest równa W(a)W(a). Tego zapisu na karcie nie ma.
03

Tabela

Wykaz twierdzeń z dowodami z podstawy programowej (kolejność jak w akcie) i hasła, w których je omówiono
KodTwierdzenie (skrót)Hasło
P1istnienie nieskończenie wielu liczb pierwszychdowód niewymierności
P2niewymierność 2\sqrt{2}, log⁡25\log_2 5 itp.dowód niewymierności
P3wzory na pierwiastki trójmianu kwadratowegorównanie kwadratowe
P4podstawowe własności potęg i logarytmówprawa działań na potęgach, własności logarytmów
P5wzory na nn-ty wyraz i sumę nn początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego i geometrycznegociąg arytmetyczny, ciąg geometryczny, suma ciągu arytmetycznego, suma ciągu geometrycznego
P6kąt wpisany jest połową kąta środkowego; kąty wpisane są równe wtedy i tylko wtedy, gdy są oparte na równych łukachkąt wpisany i środkowy
P7odcinki w trójkącie prostokątnym z wysokością poprowadzoną z kąta prostegobrak osobnego hasła; dowód opiera się na podobieństwie trójkątów
P8twierdzenie o dwusiecznejtwierdzenie o dwusiecznej
P9wzór na pole trójkąta z sinusempole trójkąta
P10twierdzenie cosinusów i twierdzenie odwrotne do twierdzenia Pitagorasatwierdzenie cosinusów, twierdzenie Pitagorasa
R1dowód kombinatoryczny tożsamości (nk)=(n−1k−1)+(n−1k)\binom{n}{k} = \binom{n-1}{k-1} + \binom{n-1}{k}symbol Newtona
R2wzór dwumianowy; wzory skróconego mnożenia na an±bna^n \pm b^n i podzielność (a−b)∣(an−bn)(a-b) \mid (a^n - b^n)wzór dwumianowy, wzory skróconego mnożenia
R3dzielenie wielomianu przez x−ax - a ze wzorami na iloraz i resztę (Horner)dzielenie wielomianów
R4wzory Viète'awzory Viète'a
R5sinus i cosinus sumy i różnicy kątówwzory na sumę kątów
R6twierdzenie sinusówtwierdzenie sinusów
R7istnienie punktów szczególnych trójkąta: symetralne, wysokości, środkowepunkty szczególne trójkąta
R8czworokąt wpisany w okrągczworokąt wpisany i opisany
R9czworokąt opisany na okręguczworokąt wpisany i opisany
R10twierdzenie o prostej prostopadłej do płaszczyznytwierdzenie o trzech prostopadłych
R11twierdzenie o trzech prostopadłychtwierdzenie o trzech prostopadłych
04

Przykład

Przykład 1 – twierdzenie o dwusiecznej (P8). W trójkącie ABCABC mamy ∣AB∣=5\lvert AB \rvert = 5, ∣AC∣=4\lvert AC \rvert = 4, ∣BC∣=6\lvert BC \rvert = 6. Dwusieczna kąta CC przecina bok ABAB w punkcie DD. Oblicz ∣AD∣\lvert AD \rvert.

Założenie: CDCD jest dwusieczną kąta CC. Teza: dwusieczna dzieli bok ABAB w stosunku długości boków przyległych, więc

∣AD∣∣DB∣=∣AC∣∣BC∣=46=23\frac{\lvert AD \rvert}{\lvert DB \rvert} = \frac{\lvert AC \rvert}{\lvert BC \rvert} = \frac{4}{6} = \frac{2}{3}

Odcinki ADAD i DBDB razem dają bok ABAB, czyli ∣AD∣+∣DB∣=5\lvert AD \rvert + \lvert DB \rvert = 5. Proporcja 2:32 : 3 rozdziela 55 na części 22 i 33, stąd ∣AD∣=2\lvert AD \rvert = 2 i ∣DB∣=3\lvert DB \rvert = 3. Krótszy odcinek leży przy krótszym boku ACAC, co zgadza się z intuicją.

Przykład 2 – reszta z dzielenia przez x−ax - a (R3). Znajdź resztę z dzielenia W(x)=x3−2x+5W(x) = x^3 - 2x + 5 przez x−3x - 3, a potem uzasadnij, że ta metoda działa dla każdego wielomianu.

Wartość wielomianu w punkcie 33:

W(3)=27−6+5=26W(3) = 27 - 6 + 5 = 26

Uzasadnienie. Dzielenie wielomianu WW przez dwumian x−ax - a daje iloraz QQ i resztę RR, przy czym reszta ma stopień mniejszy niż 11, czyli jest liczbą:

W(x)=(x−a) Q(x)+RW(x) = (x - a)\,Q(x) + R

Podstawiamy x=ax = a. Składnik (x−a)Q(x)(x - a)Q(x) zeruje się, więc W(a)=RW(a) = R. Reszta z dzielenia przez x−3x - 3 wynosi zatem 2626 – bez wykonywania samego dzielenia.

05

Typowe błędy

Wzór zamiast dowodu. Przy zadaniu „uzasadnij" uczeń przepisuje wzór z karty i kończy. Wzór jest tezą, a dowód to droga do niej. Wypisz założenia, wskaż twierdzenie, z którego korzystasz, i pokaż każdy krok.

Dowodzenie na jednym przykładzie. Sprawdzenie, że reszta z dzielenia x3−2x+5x^3 - 2x + 5 przez x−3x - 3 wynosi 2626, nie dowodzi twierdzenia o reszcie. Dowód musi działać dla dowolnego wielomianu WW i dowolnej liczby aa. Ogólną regułę zapisu omawia hasło jak pisać dowód na maturze.

Odwrócona proporcja w dwusiecznej. Zapis ∣AD∣∣DB∣=∣BC∣∣AC∣\frac{\lvert AD \rvert}{\lvert DB \rvert} = \frac{\lvert BC \rvert}{\lvert AC \rvert} daje w przykładzie wyżej ∣AD∣=3\lvert AD \rvert = 3 zamiast 22. Kontrola: krótszy odcinek leży po stronie krótszego boku, a w liczniku i mianowniku obu ułamków stoją odcinki od tych samych wierzchołków w tej samej kolejności.

Zły znak przy podstawieniu do reszty. Reszta z dzielenia przez x+3x + 3 to W(−3)W(-3), nie W(3)W(3). Dla W(x)=x3−2x+5W(x) = x^3 - 2x + 5 wychodzi W(−3)=−27+6+5=−16W(-3) = -27 + 6 + 5 = -16. Zapisz dwumian w postaci x−ax - a: x+3=x−(−3)x + 3 = x - (-3), więc a=−3a = -3.

06

Sprawdź się

Wykaz zawiera w zakresie podstawowym punktów, w rozszerzonym , a razem twierdzeń.

Twierdzenie sinusów ma numer R, a wzory Viète'a – numer R.

Reszta z dzielenia wielomianu W(x)=x3−2x+5W(x) = x^3 - 2x + 5 przez x−3x - 3 wynosi , a przez x+3x + 3 wynosi .

W trójkącie o bokach ∣AB∣=5\lvert AB \rvert = 5, ∣AC∣=4\lvert AC \rvert = 4, ∣BC∣=6\lvert BC \rvert = 6 dwusieczna kąta CC odcina na boku ABAB odcinek ∣AD∣=\lvert AD \rvert = .

Kąt środkowy ma miarę 80°80°, więc kąt wpisany oparty na tym samym łuku ma stopni.

Trójkąt o bokach a=6a = 6, b=8b = 8 i kącie między nimi γ=30°\gamma = 30° ma pole .

Wartość współczynnika dwumianowego (62)\binom{6}{2} wynosi .

07

Najczęściej zadawane pytania

Co oznaczają oznaczenia P1 do P10 i R1 do R11?

To numery kolejnych pozycji wykazu „Twierdzenia, dowody” w podstawie programowej (Dz.U. 2024 poz. 1019, pkt 16 „Dowody”): P – zakres podstawowy (10 pozycji), R – rozszerzony (11 pozycji). Są to numery z aktu prawnego, a nie kody z kluczy odpowiedzi CKE, które numerują wymagania działami, na przykład II.R5.

Czy na maturze trzeba odtworzyć dowód każdego twierdzenia z wykazu?

Podstawa programowa stwierdza, że uczeń „powinien poznać dowody” wymienionych twierdzeń. Nie znalazłem w niej zapisu, że egzamin wymaga odtworzenia tych dowodów, a w kluczach arkuszy zebranych na portalu nie ma zadania z kodem „dow-”. Bezpieczna strategia: dla każdego twierdzenia znać treść, założenia i szkic dowodu, a zapis krótkiego dowodu ćwiczyć na zadaniach „wykaż, że”.

Które twierdzenia z wykazu mają zapis na karcie wzorów?

Na karcie są: twierdzenie sinusów, wzory na pole trójkąta z sinusem, twierdzenie o dwusiecznej, kąt wpisany, wzory Viète'a, wzór dwumianowy i symbol Newtona, sinus sumy kątów, warunki dla czworokąta wpisanego i opisanego na okręgu oraz twierdzenie o trzech prostych prostopadłych. Karta podaje tezę, nie dowód. Reszty z dzielenia przez x−ax - a na karcie nie znalazłem.

Od którego twierdzenia najlepiej zacząć naukę dowodów?

Od takiego, którego dowód jest krótki i wymaga jednego pomysłu. Dobre przykłady to reszta z dzielenia przez x−ax - a (podstawienie x=ax = a) i kąt wpisany (trójkąt równoramienny z dwoma promieniami). Potem przejdź do twierdzeń, w których trzeba rozważyć kilka przypadków.

Gdzie ćwiczyć zapis dowodu w zadaniach „wykaż, że"?

Zasady zapisu, czyli założenie, teza, wniosek i zwroty, są w haśle jak pisać dowód na maturze. Dowody podzielności ćwiczysz w haśle dowody podzielności i reszt, a dowody nierówności i tożsamości w haśle dowody nierówności i tożsamości.

↗

Powiązane zagadnienia