Wzory Viète’a
Opis
Wzory Viète’a łączą pierwiastki trójmianu kwadratowego z jego współczynnikami. Mówią, ile wynosi suma i ile iloczyn pierwiastków – i to bez liczenia samych pierwiastków, a więc bez pierwiastkowania z . Dlatego są narzędziem do zadań, w których pytają nie o same pierwiastki, lecz o coś, co z nich wynika: ich kwadraty, odwrotności, odległość, znaki.
Podstawowe zasady:
- Wzory zapisuje się tak: oraz . Zakładamy, że .
- Wolno ich używać tylko wtedy, gdy pierwiastki rzeczywiste istnieją, czyli dla . Dla prawe strony da się policzyć, ale nie odpowiadają one żadnym liczbom rzeczywistym. Przy pierwiastek podwójny liczymy dwa razy: .
- Każde wyrażenie symetryczne względem i (takie, które nie zmienia się po ich zamianie miejscami) da się zapisać przez sumę i iloczyn . Wyrażenia niesymetryczne, na przykład , tak się nie zapisują.
- Znak sumy i iloczynu mówi, jakie znaki mają pierwiastki, bez ich wyznaczania (tabela niżej): – ten sam znak (jaki, mówi znak ), – znaki przeciwne.
Zakres: wzory Viète’a to wymaganie rozszerzenia (III.3R). Na poziomie podstawowym wystarcza umieć znaleźć pierwiastki (równanie kwadratowe, postać iloczynowa); w zadaniu z podstawy sumę miejsc zerowych można odczytać z postaci iloczynowej albo właśnie ze wzoru . Zadania, w których Viète występuje razem z parametrem, mają swoje domy: równanie kwadratowe z parametrem i pierwiastki trójmianu z parametrem.
Wzory
Tabela
| Równanie | Pierwiastki | Znaki | ||
|---|---|---|---|---|
| 5 | 4 | 1 i 4 | oba dodatnie | |
| −5 | 4 | −4 i −1 | oba ujemne | |
| 1 | −6 | −2 i 3 | różne znaki, większy co do modułu dodatni | |
| −1 | −6 | −3 i 2 | różne znaki, większy co do modułu ujemny |
Przykład
Przykład 1 – wyrażenia symetryczne. Dla równania oblicz , oraz .
Najpierw sprawdzamy, czy wzory wolno stosować: , więc są dwa różne pierwiastki rzeczywiste. Dalej:
Suma kwadratów: . Suma odwrotności (): . Odległość:
Zgadza się z wzorem . Żadnego pierwiastka równania nie wyznaczaliśmy osobno.
Przykład 2 – znaki pierwiastków z parametrem. Wyznacz wszystkie , dla których równanie ma pierwiastki rzeczywiste, oba dodatnie (mogą się pokrywać).
Trzy warunki: istnienie, dodatnia suma, dodatni iloczyn.
Suma: , czyli . Iloczyn: , czyli . Część wspólna trzech warunków to . Kontrola brzegu: dla równanie to , pierwiastek (podwójny) jest dodatni; dla mamy , pierwiastki i .
Przykład 3 – jeden pierwiastek znany (Informator CKE, zakres rozszerzony). Funkcja , gdzie . Wyznacz , dla których ma dwa miejsca zerowe różniące się o .
Podstawienie daje , więc . Z iloczynu pierwiastków wyznaczamy drugi, bez liczenia :
Warunek przyjmuje postać . Stąd albo , czyli lub . Sprawdzenie: dla pierwiastki to i , dla to i – w obu przypadkach różnią się o .
Typowe błędy
Zły znak sumy. Zapis pomija minus. Dla daje to , a pierwiastki to i o sumie . Szybka kontrola: weź równanie z oczywistymi pierwiastkami i sprawdź, czy suma się zgadza.
Viète bez sprawdzenia . Dla wzory dają i , ale , więc pierwiastków rzeczywistych nie ma. Przy parametrze to częsty powód utraty punktów: warunek trzeba zapisać jawnie. Przykład: z dla równość do dałaby , ale wtedy i takie odpada.
Wyrażenie niesymetryczne. Suma nie jest funkcją samych i : pierwiastki w dowolnej kolejności dałyby różne wyniki. Wtedy trzeba wyznaczyć pierwiastki albo przekształcić warunek do postaci symetrycznej (na przykład kwadratem).
Dzielenie przez iloczyn równy zero. Wzór wymaga , czyli . Gdy , jeden z pierwiastków to i odwrotność nie istnieje.
Sprawdź się
Równanie ma . Uzupełnij tabelę.
| Wielkość | Wartość |
|---|---|
Dla tego samego równania .
Jeśli i , to .
Równanie ma pierwiastki oba , bo suma wynosi , a iloczyn .
W równaniu iloczyn pierwiastków wynosi , więc pierwiastki mają znaki .
Równanie ma , więc liczba jego pierwiastków rzeczywistych to , mimo że suma wzorami Viète’a wynosi .
Funkcja ma miejsca zerowe o sumie .
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy wolno stosować wzory Viète’a?
Gdy trójmian ma pierwiastki rzeczywiste, czyli i . Dla pierwiastek podwójny liczymy dwukrotnie, więc i wzory nadal działają. Dla nie ma rzeczywistych , więc wzory nie opisują niczego. W zadaniu z parametrem warunek (lub ) zapisuje się osobno.
Skąd się biorą wzory Viète’a?
Z postaci iloczynowej. Jeśli , to po wymnożeniu prawa strona to . Porównanie współczynników przy i wyrazów wolnych daje oraz , czyli dokładnie wzory Viète’a.
Jak policzyć bez wyznaczania pierwiastków?
Skorzystaj z tożsamości . Dla jest , , więc wynik to . Pierwiastki to i , a – zgadza się.
Jak z wzorów Viète’a poznać znaki pierwiastków?
Dla : iloczyn oznacza ten sam znak (dodatni przy , ujemny przy ), a oznacza znaki przeciwne. Przypadek to pierwiastek zerowy. To podejście zwykle szybsze niż liczenie pierwiastków z .
Czy wzór na sumę pierwiastków jest na karcie?
Tak. Karta „Wybrane wzory matematyczne" zawiera i z zastrzeżeniem . Brak na niej gotowych wzorów na sumę kwadratów, odwrotności czy odległość pierwiastków.
Co jest w tym haśle, a co w haśle o równaniu kwadratowym?
Tu: związek pierwiastków ze współczynnikami i wyrażenia symetryczne. Wyprowadzenie i wzorów na pierwiastki ma hasło równanie kwadratowe.
Powiązane zagadnienia
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: