Wszystkie zagadnienia: Liczby i algebra
średni matura rozszerzona z matematykiwzory Viète’apierwiastkisuma i iloczyn pierwiastków

Wzory Viète’a

01

Opis

Wzory Viète’a łączą pierwiastki trójmianu kwadratowego ax2+bx+cax^2 + bx + c z jego współczynnikami. Mówią, ile wynosi suma i ile iloczyn pierwiastków x1,x2x_1, x_2 – i to bez liczenia samych pierwiastków, a więc bez pierwiastkowania z Δ\Delta. Dlatego są narzędziem do zadań, w których pytają nie o same pierwiastki, lecz o coś, co z nich wynika: ich kwadraty, odwrotności, odległość, znaki.

Podstawowe zasady:

  • Wzory zapisuje się tak: x1+x2=−bax_1 + x_2 = -\frac{b}{a} oraz x1⋅x2=cax_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}. Zakładamy, że a≠0a \neq 0.
  • Wolno ich używać tylko wtedy, gdy pierwiastki rzeczywiste istnieją, czyli dla Δ≥0\Delta \geq 0. Dla Δ<0\Delta < 0 prawe strony da się policzyć, ale nie odpowiadają one żadnym liczbom rzeczywistym. Przy Δ=0\Delta = 0 pierwiastek podwójny liczymy dwa razy: x1=x2x_1 = x_2.
  • Każde wyrażenie symetryczne względem x1x_1 i x2x_2 (takie, które nie zmienia się po ich zamianie miejscami) da się zapisać przez sumę S=x1+x2S = x_1 + x_2 i iloczyn P=x1x2P = x_1 x_2. Wyrażenia niesymetryczne, na przykład x1+2x2x_1 + 2x_2, tak się nie zapisują.
  • Znak sumy i iloczynu mówi, jakie znaki mają pierwiastki, bez ich wyznaczania (tabela niżej): P>0P > 0 – ten sam znak (jaki, mówi znak SS), P<0P < 0 – znaki przeciwne.

Zakres: wzory Viète’a to wymaganie rozszerzenia (III.3R). Na poziomie podstawowym wystarcza umieć znaleźć pierwiastki (równanie kwadratowe, postać iloczynowa); w zadaniu z podstawy sumę miejsc zerowych można odczytać z postaci iloczynowej albo właśnie ze wzoru −ba-\frac{b}{a}. Zadania, w których Viète występuje razem z parametrem, mają swoje domy: równanie kwadratowe z parametrem i pierwiastki trójmianu z parametrem.

02

Wzory

Suma pierwiastków karta CKE
x1+x2=−bax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}
Karta podaje wzory przy założeniu Δ≥0\Delta \geq 0.
Iloczyn pierwiastków karta CKE
x1⋅x2=cax_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}
Dla ax2+bx+cax^2 + bx + c, a≠0a \neq 0.
Warunek stosowania
Δ=b2−4ac≥0\Delta = b^2 - 4ac \geq 0
Bez tego pierwiastki rzeczywiste nie istnieją i wzory nic nie mówią.
Postać iloczynowa karta CKE
f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x) = a(x - x_1)(x - x_2)
Po wymnożeniu współczynniki −a(x1+x2)-a(x_1+x_2) i ax1x2a x_1 x_2 dają wzory Viète’a.
Suma kwadratów
x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2x_1 x_2
Z (x1+x2)2=x12+2x1x2+x22(x_1+x_2)^2 = x_1^2 + 2x_1x_2 + x_2^2.
Suma odwrotności
1x1+1x2=x1+x2x1x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} = \frac{x_1 + x_2}{x_1 x_2}
Dla x1x2≠0x_1 x_2 \neq 0, czyli c≠0c \neq 0.
Kwadrat różnicy
(x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2(x_1 - x_2)^2 = (x_1 + x_2)^2 - 4x_1 x_2
Równe też Δa2\frac{\Delta}{a^2}.
Odległość pierwiastków
∣x1−x2∣=Δ∣a∣\lvert x_1 - x_2 \rvert = \frac{\sqrt{\Delta}}{\lvert a \rvert}
Pierwiastek z poprzedniego wzoru.
Suma sześcianów
x13+x23=(x1+x2)3−3x1x2(x1+x2)x_1^3 + x_2^3 = (x_1 + x_2)^3 - 3x_1 x_2 (x_1 + x_2)
Wzór pomocniczy, nie ma go na karcie.
03

Tabela

Znaki pierwiastków trójmianu x2+bx+cx^2 + bx + c (dla Δ≥0\Delta \geq 0) wynikają z sumy SS i iloczynu PP
RównanieS=x1+x2S = x_1 + x_2P=x1x2P = x_1 x_2PierwiastkiZnaki
x2−5x+4=0x^2 - 5x + 4 = 0541 i 4oba dodatnie
x2+5x+4=0x^2 + 5x + 4 = 0−54−4 i −1oba ujemne
x2−x−6=0x^2 - x - 6 = 01−6−2 i 3różne znaki, większy co do modułu dodatni
x2+x−6=0x^2 + x - 6 = 0−1−6−3 i 2różne znaki, większy co do modułu ujemny
04

Przykład

Przykład 1 – wyrażenia symetryczne. Dla równania 2x2−7x+2=02x^2 - 7x + 2 = 0 oblicz x12+x22x_1^2 + x_2^2, 1x1+1x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} oraz ∣x1−x2∣\lvert x_1 - x_2 \rvert.

Najpierw sprawdzamy, czy wzory wolno stosować: Δ=49−16=33>0\Delta = 49 - 16 = 33 > 0, więc są dwa różne pierwiastki rzeczywiste. Dalej:

x1+x2=72,x1⋅x2=22=1x_1 + x_2 = \frac{7}{2}, \qquad x_1 \cdot x_2 = \frac{2}{2} = 1

Suma kwadratów: x12+x22=(72)2−2⋅1=494−2=414x_1^2 + x_2^2 = \left(\frac{7}{2}\right)^2 - 2 \cdot 1 = \frac{49}{4} - 2 = \frac{41}{4}. Suma odwrotności (x1x2=1≠0x_1 x_2 = 1 \neq 0): x1+x2x1x2=72\frac{x_1 + x_2}{x_1 x_2} = \frac{7}{2}. Odległość:

∣x1−x2∣=(72)2−4⋅1=334=332\lvert x_1 - x_2 \rvert = \sqrt{\left(\frac{7}{2}\right)^2 - 4 \cdot 1} = \sqrt{\frac{33}{4}} = \frac{\sqrt{33}}{2}

Zgadza się z wzorem Δ∣a∣=332\frac{\sqrt{\Delta}}{\lvert a \rvert} = \frac{\sqrt{33}}{2}. Żadnego pierwiastka równania nie wyznaczaliśmy osobno.

Przykład 2 – znaki pierwiastków z parametrem. Wyznacz wszystkie mm, dla których równanie x2−2mx+m+2=0x^2 - 2mx + m + 2 = 0 ma pierwiastki rzeczywiste, oba dodatnie (mogą się pokrywać).

Trzy warunki: istnienie, dodatnia suma, dodatni iloczyn.

Δ=4m2−4m−8≥0  ⟺  (m+1)(m−2)≥0  ⟺  m≤−1 lub m≥2\Delta = 4m^2 - 4m - 8 \geq 0 \iff (m+1)(m-2) \geq 0 \iff m \leq -1 \ \text{lub} \ m \geq 2

Suma: x1+x2=2m>0x_1 + x_2 = 2m > 0, czyli m>0m > 0. Iloczyn: x1x2=m+2>0x_1 x_2 = m + 2 > 0, czyli m>−2m > -2. Część wspólna trzech warunków to m≥2m \geq 2. Kontrola brzegu: dla m=2m = 2 równanie to x2−4x+4=0x^2 - 4x + 4 = 0, pierwiastek 22 (podwójny) jest dodatni; dla m=3m = 3 mamy x2−6x+5=0x^2 - 6x + 5 = 0, pierwiastki 11 i 55.

Przykład 3 – jeden pierwiastek znany (Informator CKE, zakres rozszerzony). Funkcja f(x)=px2+(p−1)x+1−2pf(x) = px^2 + (p-1)x + 1 - 2p, gdzie p≠0p \neq 0. Wyznacz pp, dla których ma dwa miejsca zerowe różniące się o 11.

Podstawienie daje f(1)=p+p−1+1−2p=0f(1) = p + p - 1 + 1 - 2p = 0, więc x1=1x_1 = 1. Z iloczynu pierwiastków wyznaczamy drugi, bez liczenia Δ\Delta:

x1⋅x2=1−2pp  ⟹  x2=1−2ppx_1 \cdot x_2 = \frac{1-2p}{p} \implies x_2 = \frac{1-2p}{p}

Warunek ∣x1−x2∣=1\lvert x_1 - x_2 \rvert = 1 przyjmuje postać ∣1−1−2pp∣=∣3p−1p∣=1\left\lvert 1 - \frac{1-2p}{p} \right\rvert = \left\lvert \frac{3p-1}{p} \right\rvert = 1. Stąd 3p−1=p3p - 1 = p albo 3p−1=−p3p - 1 = -p, czyli p=12p = \frac{1}{2} lub p=14p = \frac{1}{4}. Sprawdzenie: dla p=14p = \frac{1}{4} pierwiastki to 11 i 22, dla p=12p = \frac{1}{2} to 11 i 00 – w obu przypadkach różnią się o 11.

05

Typowe błędy

Zły znak sumy. Zapis x1+x2=bax_1 + x_2 = \frac{b}{a} pomija minus. Dla x2−5x+4=0x^2 - 5x + 4 = 0 daje to −5-5, a pierwiastki to 11 i 44 o sumie 55. Szybka kontrola: weź równanie z oczywistymi pierwiastkami i sprawdź, czy suma się zgadza.

Viète bez sprawdzenia Δ\Delta. Dla x2−4x+5=0x^2 - 4x + 5 = 0 wzory dają S=4S = 4 i P=5P = 5, ale Δ=−4<0\Delta = -4 < 0, więc pierwiastków rzeczywistych nie ma. Przy parametrze to częsty powód utraty punktów: warunek Δ≥0\Delta \geq 0 trzeba zapisać jawnie. Przykład: z x12+x22=16−2mx_1^2 + x_2^2 = 16 - 2m dla x2−4x+m=0x^2 - 4x + m = 0 równość do −2-2 dałaby m=9m = 9, ale wtedy Δ=16−36<0\Delta = 16 - 36 < 0 i takie mm odpada.

Wyrażenie niesymetryczne. Suma x1+2x2x_1 + 2x_2 nie jest funkcją samych SS i PP: pierwiastki w dowolnej kolejności dałyby różne wyniki. Wtedy trzeba wyznaczyć pierwiastki albo przekształcić warunek do postaci symetrycznej (na przykład kwadratem).

Dzielenie przez iloczyn równy zero. Wzór 1x1+1x2=SP\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} = \frac{S}{P} wymaga P≠0P \neq 0, czyli c≠0c \neq 0. Gdy c=0c = 0, jeden z pierwiastków to 00 i odwrotność nie istnieje.

06

Sprawdź się

Równanie x2−6x+5=0x^2 - 6x + 5 = 0 ma Δ=16>0\Delta = 16 > 0. Uzupełnij tabelę.

WielkośćWartość
x1+x2x_1 + x_2
x1⋅x2x_1 \cdot x_2
x12+x22x_1^2 + x_2^2
∣x1−x2∣\lvert x_1 - x_2 \rvert

Dla tego samego równania 1x1+1x2=\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} = .

Jeśli x1+x2=7x_1 + x_2 = 7 i x1x2=10x_1 x_2 = 10, to x12+x22=x_1^2 + x_2^2 = .

Równanie x2+5x+4=0x^2 + 5x + 4 = 0 ma pierwiastki oba , bo suma wynosi −5-5, a iloczyn 44.

W równaniu x2+x−6=0x^2 + x - 6 = 0 iloczyn pierwiastków wynosi , więc pierwiastki mają znaki .

Równanie x2+2x+3=0x^2 + 2x + 3 = 0 ma Δ=−8\Delta = -8, więc liczba jego pierwiastków rzeczywistych to , mimo że suma wzorami Viète’a wynosi −2-2.

Funkcja f(x)=3(x−2)(x+7)f(x) = 3(x - 2)(x + 7) ma miejsca zerowe o sumie .

07

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy wolno stosować wzory Viète’a?

Gdy trójmian ax2+bx+cax^2 + bx + c ma pierwiastki rzeczywiste, czyli a≠0a \neq 0 i Δ≥0\Delta \geq 0. Dla Δ=0\Delta = 0 pierwiastek podwójny liczymy dwukrotnie, więc x1=x2x_1 = x_2 i wzory nadal działają. Dla Δ<0\Delta < 0 nie ma rzeczywistych x1,x2x_1, x_2, więc wzory nie opisują niczego. W zadaniu z parametrem warunek Δ≥0\Delta \geq 0 (lub >0>0) zapisuje się osobno.

Skąd się biorą wzory Viète’a?

Z postaci iloczynowej. Jeśli ax2+bx+c=a(x−x1)(x−x2)ax^2 + bx + c = a(x - x_1)(x - x_2), to po wymnożeniu prawa strona to ax2−a(x1+x2)x+ax1x2ax^2 - a(x_1 + x_2)x + a x_1 x_2. Porównanie współczynników przy xx i wyrazów wolnych daje b=−a(x1+x2)b = -a(x_1+x_2) oraz c=ax1x2c = a x_1 x_2, czyli dokładnie wzory Viète’a.

Jak policzyć x12+x22x_1^2 + x_2^2 bez wyznaczania pierwiastków?

Skorzystaj z tożsamości x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2x_1x_2. Dla x2−4x+3=0x^2 - 4x + 3 = 0 jest S=4S = 4, P=3P = 3, więc wynik to 16−6=1016 - 6 = 10. Pierwiastki to 11 i 33, a 1+9=101 + 9 = 10 – zgadza się.

Jak z wzorów Viète’a poznać znaki pierwiastków?

Dla Δ≥0\Delta \geq 0: iloczyn P=ca>0P = \frac{c}{a} > 0 oznacza ten sam znak (dodatni przy S>0S > 0, ujemny przy S<0S < 0), a P<0P < 0 oznacza znaki przeciwne. Przypadek P=0P = 0 to pierwiastek zerowy. To podejście zwykle szybsze niż liczenie pierwiastków z Δ\Delta.

Czy wzór na sumę pierwiastków jest na karcie?

Tak. Karta „Wybrane wzory matematyczne" zawiera x1+x2=−bax_1 + x_2 = -\frac{b}{a} i x1⋅x2=cax_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a} z zastrzeżeniem Δ≥0\Delta \geq 0. Brak na niej gotowych wzorów na sumę kwadratów, odwrotności czy odległość pierwiastków.

Co jest w tym haśle, a co w haśle o równaniu kwadratowym?

Tu: związek pierwiastków ze współczynnikami i wyrażenia symetryczne. Wyprowadzenie Δ\Delta i wzorów na pierwiastki ma hasło równanie kwadratowe.

↗

Powiązane zagadnienia