Nierówności wymierne
Opis
Nierówność wymierna to nierówność, w której niewiadoma występuje w mianowniku ułamka, na przykład . Rozwiązanie to zbiór liczb, dla których wyrażenie jest określone i nierówność jest prawdziwa. To pokrewne zagadnienie do równań wymiernych, ale z jedną istotną różnicą: równanie możesz pomnożyć przez mianownik i na końcu sprawdzić wyniki, a w nierówności mnożenie przez wyrażenie z zmienia zwrot w zależności od jego znaku. Dlatego mianowników się nie mnoży – zamiast tego przenosi się wszystko na jedną stronę i bada znak ilorazu.
Na poziomie podstawowym nierówności wymierne nie są wymagane (tam są nierówności liniowe i kwadratowe). To temat dla ucznia rozszerzenia (wymaganie III.2R w katalogu portalu).
Cztery zasady, na których opiera się każde rozwiązanie:
- Najpierw dziedzina. Wypisz liczby, dla których mianownik jest równy zero – nie mogą należeć do rozwiązania, niezależnie od tego, co wyjdzie później.
- Zero po jednej stronie. Przenieś wszystko na lewą stronę i sprowadź do wspólnego mianownika, aby dostać jeden ułamek porównywany z zerem.
- Iloraz zastąp iloczynem. Ułamek ma ten sam znak co iloczyn , więc nierówność ilorazową zamieniasz na wielomianową, z zachowaniem .
- Znaki odczytaj z krzywej albo tabeli. Zaznacz miejsca zerowe licznika i mianownika, narysuj krzywą znaków (zacznij od ostatniego przedziału) i wybierz przedziały o właściwym znaku. Jak rozkładać licznik i mianownik na czynniki, wyjaśnia hasło rozkład na czynniki, a ogólną metodę dla wielomianów – nierówności wielomianowe.
Wzory
Wykres
Tabela
| Przedział | Punkt próbny | Wartość | Znak |
|---|---|---|---|
Przykład
Przykład 1 – porównanie ułamka z liczbą. Rozwiąż nierówność .
Dziedzina: . Przenosimy jedynkę na lewą stronę i sprowadzamy do wspólnego mianownika:
Iloraz jest ujemny, gdy licznik i mianownik mają przeciwne znaki, czyli . Miejsca zerowe i , parabola ramionami do góry, więc wartości ujemne są między nimi: . Na wykresie widać to samo: krzywa leży poniżej prostej właśnie dla między a . Sprawdzenie: dla lewa strona wynosi – zgadza się; dla wynosi , więc nie należy do rozwiązania.
Przykład 2 – wspólny czynnik, którego nie wolno skracać. Rozwiąż nierówność .
Rozkładamy: oraz (miejsca zerowe i znajdziesz z równania kwadratowego). Dziedzina: i . Po skróceniu przez zostaje
Skrócony czynnik daje jednak ograniczenie, które trzeba zachować z dziedziny pierwotnej: . Odpowiedź to . Liczba należy do rozwiązania (licznik zero, nierówność nieostra), liczby i – nie.
Przykład 3 – nierówność z kilkoma ułamkami. Rozwiąż nierówność (zadanie 10 ze zbioru zadań CKE, za 5 punktów).
Dziedzina: , więc i . Lewą stronę zapisujemy jako jeden ułamek: . Przenosimy prawą stronę i sprowadzamy do mianownika :
Zamieniamy iloraz na iloczyn: przy . Czynnik występuje tu dwa razy, więc nie zmienia znaku – to widać w tabeli znaków powyżej (zmiany znaku tylko przy , i ). Wartość nieujemną wyrażenie przyjmuje na i na . Punkt leży w przedziale, w którym wyrażenie jest ujemne, i tak czy owak jest wyłączony z dziedziny. Wynik: , zgodny z kluczem.
Porównanie
| Równanie wymierne | Nierówność wymierna | |
|---|---|---|
| Nazwa po angielsku | rational equation | rational inequality |
| Mnożenie przez mianownik | wolno, wynik sprawdzamy z dziedziną | nie, chyba że znasz znak mianownika |
| Co daje przeniesienie na jedną stronę | licznik | ilorazowa postać |
| Wynik | skończenie wiele liczb | zwykle sumy przedziałów |
| Zero mianownika | odrzucamy rozwiązanie | wyłączamy punkt z dziedziny |
Mnożenie obu stron przez wyrażenie z niewiadomą jest dozwolone tylko wtedy, gdy rozpatrzysz osobno przypadki, w których to wyrażenie jest dodatnie i ujemne. Metoda ilorazu i iloczynu pozwala tego uniknąć. Nierówności z modułem to osobny temat – zob. nierówności z wartością bezwzględną.
Typowe błędy
Mnożenie przez mianownik bez sprawdzenia znaku. Zapis jest błędny. Mnożenie przez zachowuje zwrot tylko dla . Dla lewa strona wynosi , a to więcej niż , chociaż . Poprawnie: przenieś jedynkę i zbadaj , wynik .
Skracanie wspólnego czynnika z niewiadomą. W skrócenie jest w porządku, ale razem z nim znika informacja, że . Kto jej nie zapisze przed skróceniem, dostaje przedział zamiast . Dziedzinę ustalaj z mianownika wyjściowego.
Iloczyn zamiast ilorazu bez warunku . Dla iloczyn daje . Liczba zeruje mianownik, więc poprawna odpowiedź to . Zero licznika bierzemy domkniętym nawiasem, zero mianownika – zawsze otwartym.
Zgubiony nawias przy odejmowaniu ułamków. Przy licznik po przeniesieniu to . Zapis daje , a poprawnie wychodzi stałe : minus dotyczy całego iloczynu, więc znak zmieniają wszystkie jego składniki.
Zmiana znaku przy czynniku parzystej krotności. Dla krzywa znaków nie przecina osi w punkcie – wraca z tej samej strony. Rysunek ze zmianą znaku w każdym punkcie daje , a właściwe rozwiązanie to . Zero licznika należy do rozwiązania, bo nierówność jest nieostra.
Zły znak ostatniego przedziału. Zasada „zaczynam od plusa z prawej" działa tylko wtedy, gdy po rozpisaniu na czynniki współczynniki przy są dodatnie. W prawy przedział jest ujemny (dla wartość to ), a rozwiązaniem jest . Najpewniej zapisz czynniki w postaci albo sprawdź jeden punkt próbny.
Sprawdź się
Uzupełnij wartości wyrażenia w trzech punktach.
Mianownik ułamka w nierówności zeruje się dla .
W nierówności liczba należy do rozwiązania (odpowiedz: należy albo nie).
Najmniejsza liczba całkowita spełniająca nierówność to .
Nierówność ma rozwiązanie , więc spełnia ją dokładnie liczb całkowitych.
Nierówność ma rozwiązanie . Spośród liczb całkowitych od do rozwiązania nie spełniają dokładnie liczby.
Liczba do rozwiązania nierówności (odpowiedz: należy albo nie należy).
W nierówności dla licznik jest ujemny, a mianownik dodatni, więc iloraz jest .
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego nie wolno mnożyć nierówności wymiernej przez mianownik?
Bo nie wiadomo, czy mianownik jest dodatni, czy ujemny, a od tego zależy zwrot nierówności. Dla zwrot się zachowuje, dla zmienia na przeciwny. Można rozpatrzyć oba przypadki osobno, ale prościej jest przenieść wszystko na jedną stronę i badać znak ułamka.
Czy zero mianownika może należeć do rozwiązania?
Nie. Dzielenie przez zero nie jest określone, więc liczba zerująca mianownik jest zawsze wyłączona z dziedziny – także przy nierównościach nieostrych i . Przy zapisie przedziałów oznacza to nawias okrągły przy takiej liczbie.
Czy zero licznika należy do rozwiązania?
Zależy od znaku nierówności. Przy i tak, bo wtedy ułamek równa się zero i nierówność nieostra jest prawdziwa (o ile mianownik jest różny od zera). Przy i nie.
Kiedy wolno zamienić iloraz na iloczyn?
Gdy po jednej stronie jest ułamek, a po drugiej zero. Wtedy , bo iloraz i iloczyn dwóch liczb różnych od zera mają ten sam znak. Przy nierównościach nieostrych dopisz warunek .
Jak sprawdzić wynik nierówności wymiernej?
Wybierz po jednej liczbie z każdego przedziału, który wyszedł w wyniku, i po jednej spoza niego, i podstaw do wyjściowej nierówności (nie do przekształconej). Dodatkowo sprawdź końce przedziałów: ten, który zeruje licznik, powinien należeć do rozwiązania tylko przy nierówności nieostrej, a ten, który zeruje mianownik – nigdy.
Czym różni się nierówność wymierna od wielomianowej?
W wielomianowej po jednej stronie jest iloczyn czynników bez dzielenia i nie ma ograniczeń dziedziny. W wymiernej do czynników mianownika stosuje się te same reguły znaków, ale ich zera są dodatkowo wyłączone z rozwiązania. Metodę dla wielomianów omawia hasło nierówności wielomianowe.
Czy nierówność wymierna musi mieć rozwiązanie w postaci przedziałów?
Zwykle tak, bo zbiór rozwiązań jest sumą przedziałów, ale może zawierać też pojedyncze punkty, na przykład gdy nierówność nieostra spełnia się tylko w miejscu zerowym licznika, który leży między dwoma wyłączonymi punktami. Przykład: ma rozwiązanie . Dlatego zawsze sprawdzaj miejsca zerowe licznika osobno.
Czy to zagadnienie jest na maturze podstawowej?
Nie jest wymagane: na poziomie podstawowym wymagane są nierówności liniowe i kwadratowe oraz proste równania wymierne. Nierówności wymierne dotyczą poziomu rozszerzonego.
Powiązane zagadnienia
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: