Równania wykładnicze i logarytmiczne
Opis
Równanie wykładnicze to równanie, w którym niewiadoma stoi w wykładniku potęgi, na przykład . Równanie logarytmiczne to takie, w którym niewiadoma stoi pod logarytmem, na przykład . Oba rodzaje rozwiązujemy tak samo w duchu: doprowadzamy równanie do postaci, w której po obu stronach jest „to samo narzędzie", a potem „zdejmujemy" je i zostaje zwykłe równanie na .
Trzy zasady, na których opiera się całe hasło:
- Wspólna podstawa. Jeśli i , to wtedy i tylko wtedy, gdy . Dlatego w równaniu wykładniczym najpierw zapisujemy obie strony jako potęgi tej samej liczby (więcej o prawach działań w haśle potęgi i prawa działań).
- Podstawienie. Gdy w równaniu występują i (albo ), wprowadzamy . Pamiętaj, że – każde odrzucamy, bo potęga o dodatniej podstawie nie jest nigdy ujemna ani równa zero.
- Dziedzina przed rachunkiem. W równaniu logarytmicznym wyrażenie pod logarytmem musi być dodatnie, a podstawa dodatnia i różna od . Dziedzinę zapisujemy na początku, a na końcu sprawdzamy, czy rozwiązania do niej należą. Jak liczyć sumę i różnicę logarytmów – patrz własności logarytmów; gdy podstawy są różne, pomaga zamiana podstawy logarytmu.
Gdy obu stron nie da się sprowadzić do wspólnej podstawy, np. , korzystamy z definicji logarytmu: . Jest to wynik dokładny (w przybliżeniu ), a nie „błąd" ani „brak rozwiązania". Sama definicja logarytmu ma osobne hasło: logarytm.
To hasło jest narzędziowe: zbiera techniki, które przydają się przy funkcji wykładniczej i funkcji logarytmicznej, a w podstawie programowej nie ma dla nich osobnego punktu.
Wzory
Tabela
| Równanie | Pierwszy krok | Po przekształceniu | Wynik |
|---|---|---|---|
| obie strony jako potęgi | |||
| podstawienie , | , lub | lub | |
| dziedzina , jeden logarytm | , lub | ( odpada) | |
| brak wspólnej podstawy | definicja logarytmu |
Przykład
Przykład 1 – wspólna podstawa. Rozwiąż równanie .
Zapisujemy i , więc obie strony są potęgami liczby :
Wykładniki muszą być równe: , czyli . Sprawdzenie: .
Przykład 2 – podstawienie. Rozwiąż równanie .
Ponieważ , kładziemy , gdzie . Dostajemy równanie kwadratowe (jego metody są w haśle równanie kwadratowe):
Oba pierwiastki są dodatnie, więc oba zostają. Wracamy do : daje , a daje . Sprawdzenie: dla mamy , dla mamy .
Przykład 3 – równanie logarytmiczne. Rozwiąż równanie .
Dziedzina: i , czyli . Łączymy logarytmy i zamieniamy na potęgę:
Po wymnożeniu , czyli . Liczba nie należy do dziedziny (), więc odpada. Zostaje . Sprawdzenie: .
Typowe błędy
Brak sprawdzenia dziedziny. Po przekształceniu wychodzą dwa pierwiastki, i . Uczeń podaje oba. Dla pod logarytmami stoją liczby ujemne ( i ), więc to nie jest rozwiązanie. Dziedzinę wypisz przed pierwszym przekształceniem i na końcu porównaj z nią każdy wynik.
Zostawienie po podstawieniu. W równaniu dla wychodzi lub . Rozwiązanie nie daje żadnego , bo . Wniosek: tylko , czyli . Kto zapisze „, więc ", szuka logarytmu liczby ujemnej, który nie istnieje.
Wykładniki „rozdzielone" przy sumie. Zapis to nie jest dodawanie wykładników. Suma potęg nie zamienia się na potęgę sumy: aby coś zrobić, wyłączamy czynnik wspólny, . Wykładniki porównujemy dopiero wtedy, gdy po obu stronach stoi jedna potęga o tej samej podstawie.
Logarytm sumy zamiast sumy logarytmów. Wyrażenie nie równa się . Suma logarytmów to logarytm iloczynu, a nie sumy. Warto sprawdzić na liczbach: , a .
Sprawdź się
Rozwiąż równania. W każdym wynik jest liczbą rzeczywistą (całkowitą albo dziesiętną).
| Równanie | Rozwiązanie |
|---|---|
Równanie po podstawieniu ma tylko jedno dopuszczalne , więc .
W równaniu (logarytm dziesiętny) dziedzina to , a jedyne rozwiązanie to .
Równanie ma rozwiązania.
Po podstawieniu musi zachodzić .
Najczęściej zadawane pytania
Jak rozpoznać, że równanie wykładnicze rozwiązuje się przez wspólną podstawę?
Jeżeli po obu stronach stoją potęgi, których podstawy są potęgami tej samej liczby (np. i to potęgi , a i – liczby ), zapisz je z jedną podstawą i porównaj wykładniki. Gdy po jednej stronie jest potęga, a po drugiej liczba, której nie da się zapisać jako potęga tej podstawy (jak ), użyj definicji logarytmu: .
Kiedy stosuję podstawienie ?
Wtedy, gdy w równaniu występuje ta sama podstawa z różnymi wykładnikami zależnymi od , np. i albo i . Zapisujemy wszystko przez i dostajemy równanie kwadratowe lub liniowe względem . Pamiętaj o warunku .
Dlaczego równanie nie ma rozwiązań?
Potęga o podstawie dodatniej jest zawsze dodatnia, więc nie może być równe liczbie ujemnej ani zeru. Równanie jest sprzeczne i odpowiedź brzmi „brak rozwiązań".
Czy zawsze muszę sprawdzać rozwiązanie w równaniu logarytmicznym?
Jeżeli dziedzinę wypisałeś na początku, wystarczy porównać z nią wynik. Sprawdzenie jest konieczne, gdy w którymś kroku dziedzina się zmieniała, np. po zapisaniu sumy logarytmów w jednym logarytmie. Wtedy mogą pojawić się pierwiastki obce, które do wyjściowego równania nie pasują.
Czy równania wykładnicze i logarytmiczne są w wymaganiach na maturze?
Podstawa programowa (Dz.U. 2024 poz. 1019) nie ma dla nich osobnego punktu – to hasło ma charakter narzędziowy i dotyczy poziomu rozszerzonego. Potrzebne umiejętności (potęgi, logarytmy, funkcja wykładnicza i logarytmiczna) są natomiast w wymaganiach, więc technika rozwiązywania może się przydać w zadaniach o funkcjach.
Powiązane zagadnienia
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: