Wszystkie zagadnienia: Liczby i algebra
średni matura rozszerzona z matematykirównania wykładniczerównania logarytmicznelogarytm

Równania wykładnicze i logarytmiczne

01

Opis

Równanie wykładnicze to równanie, w którym niewiadoma stoi w wykładniku potęgi, na przykład 2x+1=322^{x+1} = 32. Równanie logarytmiczne to takie, w którym niewiadoma stoi pod logarytmem, na przykład log⁡3(2x−1)=2\log_3 (2x - 1) = 2. Oba rodzaje rozwiązujemy tak samo w duchu: doprowadzamy równanie do postaci, w której po obu stronach jest „to samo narzędzie", a potem „zdejmujemy" je i zostaje zwykłe równanie na xx.

Trzy zasady, na których opiera się całe hasło:

  • Wspólna podstawa. Jeśli a>0a > 0 i a≠1a \neq 1, to au=ava^{u} = a^{v} wtedy i tylko wtedy, gdy u=vu = v. Dlatego w równaniu wykładniczym najpierw zapisujemy obie strony jako potęgi tej samej liczby (więcej o prawach działań w haśle potęgi i prawa działań).
  • Podstawienie. Gdy w równaniu występują axa^{x} i a2xa^{2x} (albo ax+1a^{x+1}), wprowadzamy t=axt = a^{x}. Pamiętaj, że t>0t > 0 – każde t≤0t \leq 0 odrzucamy, bo potęga o dodatniej podstawie nie jest nigdy ujemna ani równa zero.
  • Dziedzina przed rachunkiem. W równaniu logarytmicznym wyrażenie pod logarytmem musi być dodatnie, a podstawa dodatnia i różna od 11. Dziedzinę zapisujemy na początku, a na końcu sprawdzamy, czy rozwiązania do niej należą. Jak liczyć sumę i różnicę logarytmów – patrz własności logarytmów; gdy podstawy są różne, pomaga zamiana podstawy logarytmu.

Gdy obu stron nie da się sprowadzić do wspólnej podstawy, np. 2x=72^{x} = 7, korzystamy z definicji logarytmu: x=log⁡27x = \log_2 7. Jest to wynik dokładny (w przybliżeniu 2,812{,}81), a nie „błąd" ani „brak rozwiązania". Sama definicja logarytmu ma osobne hasło: logarytm.

To hasło jest narzędziowe: zbiera techniki, które przydają się przy funkcji wykładniczej i funkcji logarytmicznej, a w podstawie programowej nie ma dla nich osobnego punktu.

02

Wzory

Równość potęg
au=av  ⟺  u=va^{u} = a^{v} \iff u = v
Dla a>0a > 0, a≠1a \neq 1. Podstawa musi być ta sama po obu stronach.
Definicja logarytmu karta CKE
log⁡ab=c  ⟺  ac=b\log_a b = c \iff a^{c} = b
Dla a>0a > 0, a≠1a \neq 1, b>0b > 0. Zamienia równanie logarytmiczne w potęgowe i odwrotnie.
Podstawienie
t=ax,t>0t = a^{x}, \quad t > 0
Wtedy a2x=t2a^{2x} = t^{2}, ax+1=a⋅ta^{x+1} = a \cdot t, ax−1=taa^{x-1} = \frac{t}{a}.
Dziedzina logarytmu
f(x)>0f(x) > 0
Dla log⁡af(x)\log_a f(x); dodatkowo a>0a > 0 i a≠1a \neq 1. Warunek sprawdzamy na początku i na końcu.
Suma logarytmów karta CKE
log⁡ax+log⁡ay=log⁡a(xy)\log_a x + \log_a y = \log_a (xy)
Dla x,y>0x, y > 0. Po zapisaniu w jednym logarytmie dziedzina się poszerza, więc trzeba ją wypisać PRZED przekształceniem.
03

Tabela

Schemat rozwiązywania – pierwszy krok, rozwiązanie i sprawdzenie dla trzech typowych równań
RównaniePierwszy krokPo przekształceniuWynik
8x+2=16x+18^{x+2} = 16^{x+1}obie strony jako potęgi 223(x+2)=4(x+1)3(x+2) = 4(x+1)x=2x = 2
4x−5⋅2x+4=04^{x} - 5 \cdot 2^{x} + 4 = 0podstawienie t=2xt = 2^{x}, t>0t > 0t2−5t+4=0t^{2} - 5t + 4 = 0, t=1t = 1 lub t=4t = 4x=0x = 0 lub x=2x = 2
log⁡2(x+3)+log⁡2(x−1)=5\log_2 (x+3) + \log_2 (x-1) = 5dziedzina x>1x > 1, jeden logarytm(x+3)(x−1)=32(x+3)(x-1) = 32, x=−7x = -7 lub x=5x = 5x=5x = 5 (−7-7 odpada)
2x=72^{x} = 7brak wspólnej podstawydefinicja logarytmux=log⁡27≈2,81x = \log_2 7 \approx 2{,}81
04

Przykład

Przykład 1 – wspólna podstawa. Rozwiąż równanie 8x+2=16x+18^{x+2} = 16^{x+1}.

Zapisujemy 8=238 = 2^{3} i 16=2416 = 2^{4}, więc obie strony są potęgami liczby 22:

23(x+2)=24(x+1)2^{3(x+2)} = 2^{4(x+1)}

Wykładniki muszą być równe: 3x+6=4x+43x + 6 = 4x + 4, czyli x=2x = 2. Sprawdzenie: 84=4096=1638^{4} = 4096 = 16^{3}.

Przykład 2 – podstawienie. Rozwiąż równanie 4x−5⋅2x+4=04^{x} - 5 \cdot 2^{x} + 4 = 0.

Ponieważ 4x=(2x)24^{x} = (2^{x})^{2}, kładziemy t=2xt = 2^{x}, gdzie t>0t > 0. Dostajemy równanie kwadratowe (jego metody są w haśle równanie kwadratowe):

t2−5t+4=0⇒t=1  lub  t=4t^{2} - 5t + 4 = 0 \quad \Rightarrow \quad t = 1 \ \text{ lub } \ t = 4

Oba pierwiastki są dodatnie, więc oba zostają. Wracamy do xx: 2x=12^{x} = 1 daje x=0x = 0, a 2x=42^{x} = 4 daje x=2x = 2. Sprawdzenie: dla x=0x = 0 mamy 1−5+4=01 - 5 + 4 = 0, dla x=2x = 2 mamy 16−20+4=016 - 20 + 4 = 0.

Przykład 3 – równanie logarytmiczne. Rozwiąż równanie log⁡2(x+3)+log⁡2(x−1)=5\log_2 (x+3) + \log_2 (x-1) = 5.

Dziedzina: x+3>0x + 3 > 0 i x−1>0x - 1 > 0, czyli x>1x > 1. Łączymy logarytmy i zamieniamy na potęgę:

log⁡2((x+3)(x−1))=5⇒(x+3)(x−1)=25=32\log_2 \big((x+3)(x-1)\big) = 5 \quad \Rightarrow \quad (x+3)(x-1) = 2^{5} = 32

Po wymnożeniu x2+2x−35=0x^{2} + 2x - 35 = 0, czyli (x+7)(x−5)=0(x+7)(x-5) = 0. Liczba x=−7x = -7 nie należy do dziedziny (−7<1-7 < 1), więc odpada. Zostaje x=5x = 5. Sprawdzenie: log⁡28+log⁡24=3+2=5\log_2 8 + \log_2 4 = 3 + 2 = 5.

05

Typowe błędy

Brak sprawdzenia dziedziny. Po przekształceniu log⁡2(x+3)+log⁡2(x−1)=5\log_2 (x+3) + \log_2 (x-1) = 5 wychodzą dwa pierwiastki, −7-7 i 55. Uczeń podaje oba. Dla x=−7x = -7 pod logarytmami stoją liczby ujemne (−4-4 i −8-8), więc to nie jest rozwiązanie. Dziedzinę wypisz przed pierwszym przekształceniem i na końcu porównaj z nią każdy wynik.

Zostawienie t≤0t \leq 0 po podstawieniu. W równaniu 9x−4⋅3x−45=09^{x} - 4 \cdot 3^{x} - 45 = 0 dla t=3xt = 3^{x} wychodzi t=9t = 9 lub t=−5t = -5. Rozwiązanie t=−5t = -5 nie daje żadnego xx, bo 3x>03^{x} > 0. Wniosek: tylko t=9t = 9, czyli x=2x = 2. Kto zapisze „3x=−53^{x} = -5, więc x=log⁡3(−5)x = \log_3 (-5)", szuka logarytmu liczby ujemnej, który nie istnieje.

Wykładniki „rozdzielone" przy sumie. Zapis 2x+1+2x=22x+12^{x+1} + 2^{x} = 2^{2x+1} to nie jest dodawanie wykładników. Suma potęg nie zamienia się na potęgę sumy: aby coś zrobić, wyłączamy czynnik wspólny, 2x(2+1)=3⋅2x2^{x}(2 + 1) = 3 \cdot 2^{x}. Wykładniki porównujemy dopiero wtedy, gdy po obu stronach stoi jedna potęga o tej samej podstawie.

Logarytm sumy zamiast sumy logarytmów. Wyrażenie log⁡2(x+3)+log⁡2(x−1)\log_2 (x+3) + \log_2 (x-1) nie równa się log⁡2(x+3+x−1)\log_2 (x + 3 + x - 1). Suma logarytmów to logarytm iloczynu, a nie sumy. Warto sprawdzić na liczbach: log⁡24+log⁡24=4\log_2 4 + \log_2 4 = 4, a log⁡28=3\log_2 8 = 3.

06

Sprawdź się

Rozwiąż równania. W każdym wynik jest liczbą rzeczywistą (całkowitą albo dziesiętną).

RównanieRozwiązanie xx
3x=813^{x} = 81
52x=1255^{2x} = 125
2x=182^{x} = \frac{1}{8}
log⁡3(2x−1)=2\log_3 (2x - 1) = 2

Równanie 9x−4⋅3x−45=09^{x} - 4 \cdot 3^{x} - 45 = 0 po podstawieniu t=3xt = 3^{x} ma tylko jedno dopuszczalne t=9t = 9, więc x=x = .

W równaniu log⁡x+log⁡(x−3)=1\log x + \log (x - 3) = 1 (logarytm dziesiętny) dziedzina to x>3x > 3, a jedyne rozwiązanie to x=x = .

Równanie 4x−5⋅2x+4=04^{x} - 5 \cdot 2^{x} + 4 = 0 ma rozwiązania.

Po podstawieniu t=2xt = 2^{x} musi zachodzić t>t > .

07

Najczęściej zadawane pytania

Jak rozpoznać, że równanie wykładnicze rozwiązuje się przez wspólną podstawę?

Jeżeli po obu stronach stoją potęgi, których podstawy są potęgami tej samej liczby (np. 88 i 1616 to potęgi 22, a 99 i 2727 – liczby 33), zapisz je z jedną podstawą i porównaj wykładniki. Gdy po jednej stronie jest potęga, a po drugiej liczba, której nie da się zapisać jako potęga tej podstawy (jak 2x=72^{x} = 7), użyj definicji logarytmu: x=log⁡27x = \log_2 7.

Kiedy stosuję podstawienie t=axt = a^{x}?

Wtedy, gdy w równaniu występuje ta sama podstawa z różnymi wykładnikami zależnymi od xx, np. 4x4^{x} i 2x2^{x} albo 2x+12^{x+1} i 2x2^{x}. Zapisujemy wszystko przez 2x2^{x} i dostajemy równanie kwadratowe lub liniowe względem tt. Pamiętaj o warunku t>0t > 0.

Dlaczego równanie 2x=−42^{x} = -4 nie ma rozwiązań?

Potęga o podstawie dodatniej jest zawsze dodatnia, więc 2x2^{x} nie może być równe liczbie ujemnej ani zeru. Równanie jest sprzeczne i odpowiedź brzmi „brak rozwiązań".

Czy zawsze muszę sprawdzać rozwiązanie w równaniu logarytmicznym?

Jeżeli dziedzinę wypisałeś na początku, wystarczy porównać z nią wynik. Sprawdzenie jest konieczne, gdy w którymś kroku dziedzina się zmieniała, np. po zapisaniu sumy logarytmów w jednym logarytmie. Wtedy mogą pojawić się pierwiastki obce, które do wyjściowego równania nie pasują.

Czy równania wykładnicze i logarytmiczne są w wymaganiach na maturze?

Podstawa programowa (Dz.U. 2024 poz. 1019) nie ma dla nich osobnego punktu – to hasło ma charakter narzędziowy i dotyczy poziomu rozszerzonego. Potrzebne umiejętności (potęgi, logarytmy, funkcja wykładnicza i logarytmiczna) są natomiast w wymaganiach, więc technika rozwiązywania może się przydać w zadaniach o funkcjach.

↗

Powiązane zagadnienia