Zastosowania funkcji liniowej i kwadratowej
Opis
Zadanie z zastosowaniem funkcji to zadanie, w którym wzoru nie ma od razu na kartce – jest opis sytuacji: cennik telefonu, bańka z mlekiem, piłeczka rzucona do góry, kino, które obniża ceny biletów. Twoja praca polega na przetłumaczeniu tego opisu na funkcję, policzeniu czegoś na tej funkcji i przetłumaczeniu wyniku z powrotem na język treści. Taką funkcję nazywamy modelem sytuacji.
Model buduje się zawsze w tych samych czterech krokach:
- Zmienna i jednostka. Ustal, co oznacza (liczba minut, czas w sekundach, kwota obniżki w złotych) i w jakich jednostkach jest wartość funkcji.
- Wzór. Zapisz, jak wartość zależy od . Stała zmiana o tyle samo na każdą jednostkę daje funkcję liniową. Iloczyn dwóch wielkości, z których każda zmienia się liniowo (cena razy liczba sprzedanych sztuk), albo ruch pod wpływem grawitacji daje funkcję kwadratową.
- Dziedzina z kontekstu. Wypisz, jakie mają sens: czas nie jest ujemny, bańka mieści najwyżej litrów, liczba widzów jest całkowita. Dziedzina modelu jest zwykle dużo węższa niż .
- Interpretacja. Wynik obliczeń zamień na odpowiedź na pytanie z treści – z jednostką – i sprawdź, czy leży w dziedzinie.
W modelu liniowym oba współczynniki mają znaczenie w treści: to wartość początkowa (abonament, masa pustej bańki, położenie na starcie), a to zmiana na jedną jednostkę (cena za minutę, masa litra mleka, prędkość). Jeśli zdanie w treści mówi „za każdy…", „o … na każdą…", prawie zawsze opisuje właśnie .
W modelu kwadratowym najczęściej interesują nas trzy rzeczy: kiedy funkcja przyjmuje daną wartość (równanie kwadratowe), kiedy spada do zera (miejsca zerowe – na przykład moment upadku piłki) i gdzie jest wartość największa albo najmniejsza. Tę ostatnią liczy się z wierzchołka paraboli; zadania, w których szukanie maksimum jest całą treścią, omawia hasło zadania optymalizacyjne. To hasło zajmuje się tym, co jest przed nimi: zbudowaniem wzoru z opisu i odczytaniem wyniku.
Wzory
Wykres
Wykres 2
Tabela
| Zdanie w treści | Co to jest w modelu | Przykład |
|---|---|---|
| „abonament", „opłata startowa", „pusta bańka waży" | wyraz wolny | zł, kg |
| „za każdą minutę", „jeden litr waży" | współczynnik | zł/min, kg/l |
| „każda obniżka o 1 zł przyciąga 20 osób" | liniowa zmiana liczby klientów | |
| „przychód", „utarg" | cena razy liczba sztuk | |
| „zysk" | przychód minus koszt | |
| „kiedy obie oferty kosztują tyle samo" | równanie | |
| „kiedy piłka spadnie na ziemię" | miejsce zerowe w dziedzinie | , |
| „najwyżej", „najwięcej", „największy przychód" | wierzchołek paraboli |
Przykład
Przykład 1 – dwie oferty liniowe. Taryfa A kosztuje zł abonamentu plus zł za minutę, taryfa B – zł za minutę bez abonamentu. Przy jakiej liczbie minut w miesiącu obie kosztują tyle samo i która jest tańsza przy minutach?
Abonament to wartość dla , a cena minuty to zmiana na jednostkę, więc oraz , gdzie to liczba minut. Przyrównujemy:
Przy minutach obie taryfy kosztują zł – to punkt przecięcia prostych na wykresie wyżej. Przy minutach zł, a zł, więc tańsza jest A. Z wykresu widać to od razu: na prawo od punktu przecięcia prosta A leży niżej, bo rośnie wolniej (mniejszy współczynnik ). Odwrotne pytanie – „ile minut można wygadać w taryfie A za zł" – to równanie , czyli .
Przykład 2 – przychód jako funkcja kwadratowa. Kino sprzedaje bilety po zł i ma wtedy widzów dziennie. Każda obniżka ceny o zł przyciąga dodatkowych widzów, a sala mieści osób. Zapisz dzienny przychód jako funkcję obniżki (w pełnych złotych) i ustal, przy jakiej obniżce przychód jest taki sam jak bez obniżki.
Cena po obniżce to , liczba widzów to , a przychód jest ich iloczynem:
Dziedzina wynika z treści: jest liczbą całkowitą, , a widzów nie może być więcej niż , więc , czyli . Zatem .
Bez obniżki zł. Szukamy innego , dla którego :
Obniżka o zł (bilet za zł, widzów) daje ten sam przychód zł. Obie liczby leżą w dziedzinie. To, przy jakiej obniżce przychód jest największy, to już zadanie optymalizacyjne – patrz zadania optymalizacyjne.
Przykład 3 – rzut piłką. Piłkę wyrzucono pionowo w górę z wysokości m; jej wysokość w metrach po sekundach to . Kiedy piłka jest na wysokości m?
Oba rozwiązania mają sens fizyczny: w chwili s piłka mija tę wysokość w drodze w górę, w chwili s – spadając. Na drugim wykresie to dwa punkty przecięcia paraboli z poziomą prostą . Piłka spada na ziemię, gdy dla , czyli po około s; drugie rozwiązanie tego równania jest ujemne i odpada, bo czas liczymy od chwili rzutu.
Porównanie
| Model liniowy | Model kwadratowy | |
|---|---|---|
| Nazwa po angielsku | linear model | quadratic model |
| Sygnał w treści | „za każdy…", stała zmiana na jednostkę | iloczyn dwóch zmieniających się wielkości, rzut, spadanie |
| Wzór | ||
| Wykres w kontekście | odcinek albo półprosta | fragment paraboli |
| Typowe pytanie | ile kosztuje, kiedy się zrówna | kiedy osiągnie daną wartość, kiedy zero, kiedy najwięcej |
Model, w którym iloczyn dwóch wielkości jest stały (), to proporcjonalność odwrotna – ma osobne hasło proporcjonalność odwrotna.
Typowe błędy
Zamienione współczynniki. Bańka waży kg, a litr mleka kg. Zapis znaczyłby, że pusta bańka waży kg, a każdy litr dokłada kg. Sprawdzenie: podstaw – wynik musi być wartością „na starcie" z treści. Poprawnie .
Pominięta opłata stała. Przy taryfie „ zł abonamentu i zł za minutę" zapis zaniża każdy rachunek o zł. Wyraz wolny pojawia się zawsze, gdy coś kosztuje albo waży już przy .
Dziedzina wzięta z matematyki, a nie z treści. Wzór ma sens dla każdego rzeczywistego, ale kino nie ma więcej niż miejsc i nie daje obniżek o ułamek złotówki. Rozwiązanie spoza dziedziny – ujemny czas, obniżka o zł, litrów w bańce o pojemności – trzeba odrzucić i napisać dlaczego.
Odpowiedź na inne pytanie. Model liczy – na przykład kwotę obniżki albo liczbę podwyżek – a treść pyta o cenę. Po rozwiązaniu równania przeczytaj pytanie jeszcze raz i przelicz na to, o co pytano: obniżka o zł to bilet za zł.
Jednostki pomieszane w jednym wzorze. Prędkość w km/h i czas w minutach dają bzdurną drogę. Przed zapisaniem wzoru sprowadź wszystko do tych samych jednostek i zapisz je przy zmiennej („ – czas w godzinach").
Kierunek zmiany pomylony ze znakiem wartości. Masa bańki rośnie, gdy dolewamy mleka – funkcja jest rosnąca, bo . To, że wartości są dodatnie, nic nie mówi o monotoniczności; o niej decyduje znak współczynnika przy .
Sprawdź się
Wypożyczalnia rowerów pobiera zł opłaty stałej i zł za każdą godzinę jazdy. Koszt wypożyczenia na godzin to . Uzupełnij tabelę.
| Liczba godzin | Koszt w zł |
|---|---|
| 0 | |
| 2 | |
| 4 | 22 |
| 10 |
Za zł można wypożyczyć rower na godzin.
W modelu funkcja jest , bo współczynnik przy jest dodatni.
Taryfa A kosztuje zł, a taryfa B zł, gdzie to liczba minut. Obie kosztują tyle samo przy minutach.
Wysokość piłki w metrach to , gdzie to czas w sekundach. Po s piłka jest na wysokości m, a na ziemię spada w chwili s.
Kino z przykładu 2 ma przychód . Przy obniżce o zł przychód wynosi zł.
Najczęściej zadawane pytania
Jak rozpoznać, czy sytuację opisuje funkcja liniowa, czy kwadratowa?
Funkcja liniowa pasuje, gdy wartość zmienia się o tyle samo przy każdym zwiększeniu o jeden – stała cena za minutę, stała masa litra, stała prędkość. Funkcja kwadratowa pojawia się, gdy mnożysz dwie wielkości, które obie zależą liniowo od (cena razy liczba klientów), albo w ruchu z przyspieszeniem, na przykład w rzucie pionowym. Na maturze wzór kwadratowy jest często podany w treści, a liniowy częściej trzeba zbudować samodzielnie.
Co oznaczają współczynniki i w modelu liniowym?
Wyraz wolny to wartość funkcji dla – opłata startowa, abonament, masa pustego naczynia, położenie na starcie. Współczynnik to zmiana wartości przy zwiększeniu o jedną jednostkę – cena za minutę, masa litra, prędkość. Dodatnie oznacza, że wielkość rośnie, ujemne – że maleje.
Skąd wziąć dziedzinę funkcji w zadaniu z treścią?
Z ograniczeń opisanych w treści, nie ze wzoru. Czas i liczba produktów nie są ujemne, pojemność naczynia czy liczba miejsc wyznacza górną granicę, a liczba sztuk, pokoi czy podwyżek o pełną kwotę musi być całkowita. Gdy wynik obliczeń wypada poza dziedzinę, nie jest odpowiedzią na pytanie i trzeba go odrzucić z krótkim uzasadnieniem.
Dlaczego równanie z rzutu piłki ma dwa rozwiązania i które wybrać?
Parabola przecina poziomą prostą w dwóch punktach, bo piłka mija daną wysokość dwa razy: raz w drodze w górę, raz spadając. Jeśli pytanie brzmi „kiedy piłka jest na tej wysokości", obie chwile są odpowiedzią. Jeśli pytanie dotyczy upadku na ziemię, rozwiązanie ujemne odrzucasz, bo czas liczy się od momentu rzutu.
Czym różni się to hasło od zadań optymalizacyjnych?
Tutaj uczysz się budować wzór z opisu, ustalać dziedzinę i odczytywać wynik w kontekście – na przykład kiedy dwie oferty kosztują tyle samo albo kiedy piłka spada. Gdy całe zadanie sprowadza się do znalezienia wartości największej lub najmniejszej, korzystasz z wierzchołka paraboli i to omawia hasło o zadaniach optymalizacyjnych. W wielu zadaniach maturalnych oba etapy występują po kolei.
Jak odczytać z wykresu, która oferta jest tańsza?
Narysuj obie funkcje kosztu w jednym układzie współrzędnych i znajdź punkt przecięcia – tam oferty kosztują tyle samo. Na prawo od niego tańsza jest oferta, której prosta leży niżej, czyli ta o mniejszym współczynniku przy . Dokładną współrzędną punktu przecięcia zawsze potwierdź, rozwiązując równanie .
Powiązane zagadnienia
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: