Pochodna funkcji potęgowej i wielomianu
Opis
Funkcja potęgowa to funkcja postaci , gdzie jest dowolną liczbą rzeczywistą. Mieszczą się w niej same potęgi (, ), ułamki (, ) i pierwiastki (). Pochodna każdej z nich liczy się jednym schematem: wykładnik schodzi przed , a w wykładniku zostaje o jeden mniej.
Do liczenia pochodnych wielomianów wystarczą trzy zasady:
- pochodna stałej to , bo wykres stałej jest poziomą prostą,
- stały współczynnik wychodzi przed pochodną: ,
- pochodną sumy i różnicy liczymy wyraz po wyrazie (reguły dla sumy, iloczynu i ilorazu opisuje hasło pochodna sumy, iloczynu i ilorazu).
Z nich wynika, że pochodna wielomianu to znów wielomian, o stopień niższy. Wszystko, co nie jest potęgą, trzeba najpierw przepisać do postaci potęgowej: na , na , na . Dopiero potem stosujemy wzór. Dla wykładników niecałkowitych pochodną rozważamy dla , a dla wykładników ujemnych całkowitych – dla .
Sama definicja pochodnej jako granicy ilorazu różnicowego jest w haśle definicja pochodnej, a granice w haśle granica funkcji. Tutaj korzystamy z gotowego wzoru.
Wzory
Tabela
| Funkcja | Postać potęgowa | Pochodna (potęgowo) | Pochodna (jak w arkuszu) |
|---|---|---|---|
Wykres
Przykład
Przykład 1 – wielomian. Dla oblicz i .
Każdy wyraz różniczkujemy osobno, a stała znika:
Podstawiamy: oraz .
Przykład 2 – ułamki i pierwiastek. Dla oblicz .
Przepisujemy do postaci potęgowej: . Stąd
Dla : .
Przykład 3 – iloczyn do rozwinięcia. Dla znajdź wszystkie , dla których .
Wielomian w postaci iloczynowej najprościej najpierw wymnożyć: . Wtedy . Równanie daje , czyli lub .
Typowe błędy
Pochodna stałej równa stałej. Zapis albo zostawia wyraz wolny. Wykres stałej nie zmienia wysokości, więc i taki wyraz znika.
Zły wykładnik przy ułamkach. Dla uczeń liczy „pochodną mianownika" i dostaje . Poprawnie: , więc . Przy wykładniku ujemnym jest jeszcze mniejsze, np. , a nie .
Zgubiona dwójka w pierwiastku. Zapis pomija czynnik . Poprawnie: , bo pochodzi z wykładnika. Kontrola: dla pochodna ma wynosić .
Pochodna iloczynu jako iloczyn pochodnych. Dla wychodzi wtedy . Pochodna iloczynu nie rozpada się na iloczyn pochodnych (patrz pochodna sumy, iloczynu i ilorazu). Przy wielomianach prościej wymnożyć nawiasy i różniczkować wyraz po wyrazie: .
Sprawdź się
Uzupełnij wartości pochodnych w podanych punktach.
| 1 | ||
| 3 | ||
| 2 | ||
| 2 | ||
| 10 |
Dla mamy .
Pochodna funkcji ma postać , gdzie .
Pochodna funkcji to . Równanie ma dwa rozwiązania: mniejsze to , a większe .
Najczęściej zadawane pytania
Czy wzór działa dla każdego wykładnika?
Działa dla dowolnej liczby rzeczywistej , o ile funkcja jest określona w rozważanym punkcie. Dla wykładników ułamkowych rozważamy , dla ujemnych całkowitych . Przypadek daje funkcję stałą, a jej pochodna wynosi .
Jaka jest pochodna funkcji ?
Wynosi , bo i . Stąd też .
Czy muszę pamiętać pochodne i , skoro znam wzór na ?
Nie, wystarczy przepisać do postaci potęgowej i podstawić lub . Oba wzory są zresztą na karcie wzorów, ale znajomość schematu pozwala poradzić sobie też z , czy , których na karcie nie ma.
Jak policzyć pochodną wielomianu podanego w postaci iloczynowej?
Najprościej wymnożyć nawiasy i różniczkować wyraz po wyrazie, np. , więc pochodna to . Regułę iloczynu warto zostawić na sytuacje, gdy rozwijanie jest bardzo długie.
Dlaczego pochodna wielomianu stopnia jest wielomianem stopnia ?
Każdy wyraz przechodzi w , więc najwyższa potęga obniża się o jeden. Wyraz o stopniu najwyższym nie znika, bo jego współczynnik . Dlatego pochodna wielomianu stopnia jest trójmianem kwadratowym, a jej miejsca zerowe da się znaleźć wzorami na funkcję kwadratową.
Powiązane zagadnienia
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: