Wszystkie zagadnienia: Liczby i algebra
średni matura rozszerzona z matematykiukłady równańmetoda podstawianiaprosta i parabola

Układ równań liniowego i kwadratowego

01

Opis

Układ liniowo-kwadratowy to dwa równania z niewiadomymi xx i yy: jedno pierwszego stopnia (prosta), drugie drugiego stopnia – najczęściej równanie paraboli y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c albo okręgu (x−p)2+(y−q)2=r2(x-p)^2 + (y-q)^2 = r^2. Rozwiązaniem jest para liczb (x,y)(x, y), która spełnia oba równania naraz. Geometrycznie to punkty wspólne prostej i krzywej, więc taki układ pojawia się w geometrii analitycznej zawsze wtedy, gdy trzeba znaleźć punkty przecięcia.

Metoda jest zawsze ta sama – podstawianie, znane z układu równań liniowych:

  • z równania liniowego wyznaczasz jedną niewiadomą, np. y=mx+ny = mx + n,
  • wstawiasz to wyrażenie do równania kwadratowego i dostajesz jedno równanie kwadratowe z jedną niewiadomą xx,
  • rozwiązujesz je (równanie kwadratowe), a każde xx wstawiasz z powrotem do równania liniowego, żeby dostać yy.

Liczba rozwiązań układu to liczba pierwiastków tego równania, więc rozstrzyga ją wyróżnik Δ\Delta: dla Δ>0\Delta > 0 prosta i krzywa mają dwa punkty wspólne, dla Δ=0\Delta = 0 jeden (prosta styka się z krzywą), dla Δ<0\Delta < 0 żadnego. Gdy prosta jest pionowa (x=cx = c), nie ma postaci y=mx+ny = mx + n – wtedy podstawiasz x=cx = c do równania kwadratowego i liczysz yy. Zwykły układ dwóch prostych (bez równania kwadratowego) opisuje hasło interpretacja geometryczna układu.

02

Wzory

Prosta i parabola
ax2+(b−m)x+(c−n)=0ax^2 + (b - m)x + (c - n) = 0
Wynik podstawienia y=mx+ny = mx + n do y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c. Odejmujemy od siebie prawe strony.
Prosta i okrąg
(1+m2)x2+2(m(n−q)−p)x+p2+(n−q)2−r2=0(1 + m^2)x^2 + 2\bigl(m(n - q) - p\bigr)x + p^2 + (n - q)^2 - r^2 = 0
Wynik podstawienia y=mx+ny = mx + n do okręgu o środku (p,q)(p, q) i promieniu rr. Współczynnik przy x2x^2 to 1+m21 + m^2, nie 11.
Wyróżnik karta CKE
Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac
Liczony dla równania po podstawieniu, nie dla wyjściowej paraboli.
Liczba rozwiązań układu karta CKE
Δ>0⇒2,Δ=0⇒1,Δ<0⇒0\Delta > 0 \Rightarrow 2,\quad \Delta = 0 \Rightarrow 1,\quad \Delta < 0 \Rightarrow 0
Liczba miejsc zerowych zależy od Δ\Delta (rozdział 7 karty). Tu: liczba punktów wspólnych prostej y=mx+ny = mx + n z krzywą.
Równanie okręgu karta CKE
(x−a)2+(y−b)2=r2(x - a)^2 + (y - b)^2 = r^2
Środek (a,b)(a, b), promień r>0r > 0. Szerzej: równanie okręgu.
03

Wykres

Parabola f(x)=x2−2x−3f(x) = x^2 - 2x - 3 i trzy proste: dwa punkty wspólne, jeden i żadnego
xy-3-2-112345-8-6-4-224680 A B S
y=x2−2x−3y = x^2 - 2x - 3y=x+1y = x + 1 (Δ=25\Delta = 25)y=−4y = -4 (Δ=0\Delta = 0)y=−6y = -6 (Δ=−8\Delta = -8)
04

Przykład

Przykład 1 – prosta i parabola. Rozwiąż układ równań y=x2−4x+5y = x^2 - 4x + 5 i 2x+y=82x + y = 8.

Z drugiego równania y=8−2xy = 8 - 2x. Wstawiamy do pierwszego i przenosimy wszystko na jedną stronę:

8−2x=x2−4x+5⇒x2−2x−3=08 - 2x = x^2 - 4x + 5 \quad\Rightarrow\quad x^2 - 2x - 3 = 0

Tu Δ=4+12=16\Delta = 4 + 12 = 16, więc x=−1x = -1 lub x=3x = 3. Drugą współrzędną liczymy z prostej: y=8+2=10y = 8 + 2 = 10 oraz y=8−6=2y = 8 - 6 = 2.

(x,y)=(−1,10)lub(x,y)=(3,2)(x, y) = (-1, 10) \quad\text{lub}\quad (x, y) = (3, 2)

Przykład 2 – prosta i okrąg. Znajdź punkty wspólne okręgu x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 i prostej x+y=7x + y = 7.

Z prostej y=7−xy = 7 - x. Podstawiamy do okręgu i dostajemy równanie, w którym współczynnik przy x2x^2 wynosi 22:

x2+(7−x)2=25⇒2x2−14x+24=0⇒x2−7x+12=0x^2 + (7 - x)^2 = 25 \quad\Rightarrow\quad 2x^2 - 14x + 24 = 0 \quad\Rightarrow\quad x^2 - 7x + 12 = 0

Stąd x=3x = 3 lub x=4x = 4, a y=7−xy = 7 - x daje y=4y = 4 oraz y=3y = 3. Punkty wspólne: (3,4)(3, 4) i (4,3)(4, 3). Oba leżą na okręgu, bo 9+16=259 + 16 = 25.

Przykład 3 – liczba rozwiązań z parametrem. Dla jakich mm układ y=x2y = x^2, y=x+my = x + m ma dokładnie jedno rozwiązanie?

Po podstawieniu: x2−x−m=0x^2 - x - m = 0. Wyróżnik tego równania to Δ=1+4m\Delta = 1 + 4m. Jedno rozwiązanie jest wtedy, gdy Δ=0\Delta = 0, czyli m=−14m = -\frac{1}{4}. Przy okazji: dla m>−14m > -\frac{1}{4} są dwa rozwiązania, a dla m<−14m < -\frac{1}{4} ani jednego.

05

Typowe błędy

Zatrzymanie się na odciętych. Po rozwiązaniu równania kwadratowego uczeń podaje samo x=3x = 3 lub x=4x = 4. Rozwiązaniem układu jest para (x,y)(x, y) – brakującą współrzędną liczysz z równania liniowego.

Obliczanie yy z równania kwadratowego. Dla okręgu x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 i x=3x = 3 dostajesz y=4y = 4 albo y=−4y = -4, ale na prostej x+y=7x + y = 7 leży tylko (3,4)(3, 4). Punkt (3,−4)(3, -4) do prostej nie należy. Zawsze podstawiaj do równania pierwszego stopnia.

Kwadrat sumy bez podwójnego iloczynu. Zapis (7−x)2=49+x2(7 - x)^2 = 49 + x^2 gubi składnik −14x-14x. Wychodzi wtedy 2x2+24=252x^2 + 24 = 25, czyli zupełnie inne rozwiązania. Poprawnie: (7−x)2=49−14x+x2(7 - x)^2 = 49 - 14x + x^2.

Wyróżnik policzony dla złego równania. W układzie y=x2y = x^2, y=x+my = x + m uczeń bierze Δ\Delta paraboli y=x2y = x^2 (współczynniki 1,0,01, 0, 0) i dostaje 00. O liczbie rozwiązań decyduje wyróżnik równania po podstawieniu, x2−x−m=0x^2 - x - m = 0, czyli 1+4m1 + 4m.

06

Sprawdź się

Układ y=x2y = x^2, y=3x−2y = 3x - 2 prowadzi do równania x2−3x+2=0x^2 - 3x + 2 = 0. Jego rozwiązania mają pierwsze współrzędne 11 i .

Prosta y=2x−1y = 2x - 1 ma z parabolą y=x2y = x^2 dokładnie jeden punkt wspólny. Jego pierwsza współrzędna wynosi .

Układ y=x2y = x^2, y=x−1y = x - 1 ma rozwiązań.

Okrąg x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 i prosta y=x+1y = x + 1 przecinają się w punktach o pierwszych współrzędnych −4-4 i 33. Dla x=3x = 3 druga współrzędna wynosi y=y = .

Okrąg x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 i prosta pionowa x=3x = 3 mają dwa punkty wspólne. Ten z dodatnią drugą współrzędną ma y=y = .

Po podstawieniu y=2x+1y = 2x + 1 do x2+y2=9x^2 + y^2 = 9 współczynnik przy x2x^2 w równaniu kwadratowym wynosi .

Układ y=x2y = x^2, y=x+my = x + m ma dokładnie jedno rozwiązanie dla m=m = .

Gdy po podstawieniu wyróżnik równania wynosi 00, prosta jest do paraboli .

07

Najczęściej zadawane pytania

Z której niewiadomej wyznaczać, żeby podstawić?

Z równania liniowego i najlepiej tę niewiadomą, przy której stoi współczynnik 11 albo −1-1, na przykład y=8−2xy = 8 - 2x. Wstawiasz ją do równania kwadratowego, bo wtedy zostaje jedno równanie z jedną niewiadomą. Wyznaczanie niewiadomej z równania kwadratowego wprowadza pierwiastek i dwa znaki, a to niepotrzebnie komplikuje rachunek.

Ile rozwiązań może mieć układ prostej i paraboli albo okręgu?

Najwyżej dwa, bo po podstawieniu dostajesz równanie stopnia drugiego, które ma co najwyżej dwa pierwiastki. Zero, jedno albo dwa rozwiązania odpowiadają znakowi wyróżnika Δ\Delta tego równania: ujemny, równy zero, dodatni.

Co zrobić, gdy prosta jest pionowa?

Prosta x=cx = c nie ma postaci y=mx+ny = mx + n. Wstaw x=cx = c do równania kwadratowego i rozwiąż je względem yy. Dla okręgu x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 i prostej x=3x = 3 dostajesz y2=16y^2 = 16, czyli punkty (3,4)(3, 4) i (3,−4)(3, -4). Dla paraboli y=ax2+bx+cy = ax^2 + bx + c prosta pionowa daje zawsze dokładnie jeden punkt wspólny.

Czy metoda działa też dla hiperboli?

Tak, tylko trzeba pamiętać o dziedzinie. W układzie y=6xy = \frac{6}{x}, y=x+1y = x + 1 mnożysz przez xx (przy x≠0x \neq 0) i dostajesz x2+x−6=0x^2 + x - 6 = 0, czyli x=−3x = -3 lub x=2x = 2, a stąd punkty (−3,−2)(-3, -2) i (2,3)(2, 3). Hiperbola jest jednak poza zakresem tego hasła – wymagania egzaminu mówią o prostej z okręgiem i prostej z parabolą.

Czym różni się ten układ od układu dwóch okręgów?

Przy prostej i krzywej podstawiasz wprost. Przy dwóch okręgach oba równania są kwadratowe, więc najpierw odejmujesz je stronami, żeby dostać równanie prostej, a dalej postępujesz jak tutaj. Tę metodę opisuje hasło układ równań kwadratowych.

↗

Powiązane zagadnienia