Wszystkie zagadnienia: Liczby i algebra
podstawowy matura podstawowa z matematykimatura rozszerzona z matematykiukłady równańmetoda podstawianiametoda przeciwnych współczynników

Układ równań liniowych – metoda podstawiania i przeciwnych współczynników

01

Opis

Układ dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi to dwa warunki, które muszą być spełnione jednocześnie. Zapisujemy go klamrą, na przykład {2x−y=13x+2y=12\begin{cases} 2x - y = 1 \\ 3x + 2y = 12 \end{cases}. Rozwiązaniem jest para liczb (x,y)(x, y), która po podstawieniu daje prawdę w obu równaniach naraz. Para, która pasuje tylko do jednego równania, nie jest rozwiązaniem układu.

Rozwiązanie układu sprowadza się do pozbycia się jednej niewiadomej, tak żeby zostało zwykłe równanie z jedną niewiadomą (jego zasady są w haśle równania liniowe). Robimy to na dwa sposoby:

  • metoda podstawiania – z jednego równania wyznaczasz yy (albo xx) i wstawiasz to wyrażenie do drugiego równania; najwygodniejsza, gdy któraś niewiadoma ma współczynnik 11 lub −1-1,
  • metoda przeciwnych współczynników – mnożysz równania tak, żeby przy jednej niewiadomej stały liczby przeciwne, i dodajesz równania stronami; niewiadoma znika; najwygodniejsza, gdy współczynniki są „brzydkie",
  • po znalezieniu jednej niewiadomej zawsze liczysz drugą i sprawdzasz parę w obu równaniach wyjściowych.

Zwykle układ ma dokładnie jedno rozwiązanie. Bywa jednak, że nie ma żadnego albo ma ich nieskończenie wiele – kiedy tak się dzieje i jak to wygląda na rysunku, opisuje hasło interpretacja geometryczna układu. Układanie układu z treści zadania (ceny, procenty, cyfry liczby) to z kolei temat hasła układy równań w zadaniach tekstowych. Tu zajmujemy się samym rozwiązywaniem.

02

Wzory

Postać ogólna układu
{a1x+b1y=c1a2x+b2y=c2\begin{cases} a_1 x + b_1 y = c_1 \\ a_2 x + b_2 y = c_2 \end{cases}
Współczynniki a1,b1,a2,b2a_1, b_1, a_2, b_2 i wyrazy wolne c1,c2c_1, c_2 to dane liczby.
Wyznaczenie niewiadomej
y=c1−a1xb1y = \frac{c_1 - a_1 x}{b_1}
Dla b1≠0b_1 \neq 0. Pierwszy krok podstawiania: z równania ze współczynnikiem ±1\pm 1 wyznaczasz tę niewiadomą, a wyrażenie wstawiasz w nawiasie do drugiego równania.
Dodawanie stronami
(a1+a2)x+(b1+b2)y=c1+c2(a_1 + a_2)x + (b_1 + b_2)y = c_1 + c_2
Równość pozostaje prawdziwa po dodaniu dwóch równości stronami. Dla przeciwnych współczynników przy yy (b2=−b1b_2 = -b_1) niewiadoma yy znika.
Mnożenie równania
ka1x+kb1y=kc1k a_1 x + k b_1 y = k c_1
Mnożysz obie strony przez tę samą liczbę k≠0k \neq 0. Rozwiązania układu się nie zmieniają.
Sprawdzenie pary
a1x0+b1y0=c1ia2x0+b2y0=c2a_1 x_0 + b_1 y_0 = c_1 \quad \text{i} \quad a_2 x_0 + b_2 y_0 = c_2
Para (x0,y0)(x_0, y_0) jest rozwiązaniem tylko wtedy, gdy zachodzą obie równości.
03

Tabela

Które pary spełniają układ 2x−y=12x - y = 1 i 3x+2y=123x + 2y = 12?
Para (x,y)(x, y)2x−y2x - yPierwsze równanie (=1=1)3x+2y3x + 2yDrugie równanie (=12=12)
(1,1)(1, 1)1tak5nie
(2,3)(2, 3)1tak12tak
(3,5)(3, 5)1tak19nie
(4,0)(4, 0)8nie12tak
(0,−1)(0, -1)1tak−2-2nie
04

Przykład

Cztery z pięciu par z tabeli powyżej spełniają pierwsze równanie, bo wszystkie leżą na jednej prostej y=2x−1y = 2x - 1 (takich par jest nieskończenie wiele). Układ spełnia dopiero ta jedna, która pasuje do obu równań naraz: (2,3)(2, 3). Przykład 1 pokazuje, jak ją znaleźć.

Przykład 1 – metoda podstawiania. Rozwiąż układ {2x−y=13x+2y=12\begin{cases} 2x - y = 1 \\ 3x + 2y = 12 \end{cases}.

W pierwszym równaniu przy yy stoi −1-1, więc łatwo je wyznaczyć: y=2x−1y = 2x - 1. Wstawiamy to wyrażenie w nawiasie do drugiego równania:

3x+2(2x−1)=12⇒3x+4x−2=12⇒7x=14⇒x=23x + 2(2x - 1) = 12 \quad\Rightarrow\quad 3x + 4x - 2 = 12 \quad\Rightarrow\quad 7x = 14 \quad\Rightarrow\quad x = 2

Wracamy do wyznaczonego wzoru: y=2⋅2−1=3y = 2 \cdot 2 - 1 = 3. Sprawdzenie: 2⋅2−3=12 \cdot 2 - 3 = 1 oraz 3⋅2+2⋅3=123 \cdot 2 + 2 \cdot 3 = 12. Odpowiedź: x=2x = 2, y=3y = 3.

Przykład 2 – metoda przeciwnych współczynników. Rozwiąż układ {2x+3y=73x+5y=11\begin{cases} 2x + 3y = 7 \\ 3x + 5y = 11 \end{cases}.

Żadna niewiadoma nie ma współczynnika ±1\pm 1, więc podstawianie byłoby kłopotliwe (ułamki). Wyrównujemy współczynniki przy xx: pierwsze równanie mnożymy przez 33, drugie przez −2-2:

{6x+9y=21−6x−10y=−22\begin{cases} 6x + 9y = 21 \\ -6x - 10y = -22 \end{cases}

Dodajemy równania stronami. Niewiadoma xx znika: −y=−1-y = -1, czyli y=1y = 1. Podstawiamy do pierwszego równania wyjściowego: 2x+3=72x + 3 = 7, więc x=2x = 2. Sprawdzenie w drugim równaniu: 3⋅2+5⋅1=113 \cdot 2 + 5 \cdot 1 = 11. Odpowiedź: x=2x = 2, y=1y = 1.

Przykład 3 – znane rozwiązanie, nieznane współczynniki. Para x=2x = 2, y=−1y = -1 jest rozwiązaniem układu {ax+2y=43x+by=5\begin{cases} ax + 2y = 4 \\ 3x + by = 5 \end{cases}. Oblicz a⋅ba \cdot b.

Tu nie rozwiązujemy układu, tylko podstawiamy znaną parę. Z pierwszego równania: 2a+2⋅(−1)=42a + 2 \cdot (-1) = 4, więc 2a=62a = 6 i a=3a = 3. Z drugiego: 3⋅2+b⋅(−1)=53 \cdot 2 + b \cdot (-1) = 5, więc 6−b=56 - b = 5 i b=1b = 1. Zatem a⋅b=3a \cdot b = 3.

05

Porównanie

MetodaKiedy wygodnaGłówny krokPo angielsku
Podstawianianiewiadoma ze współczynnikiem ±1\pm 1wyznaczyć i wstawić w nawiasiesubstitution
Przeciwnych współczynnikówwspółczynniki bez ±1\pm 1, układ „symetryczny"pomnożyć i dodać stronamielimination
Graficznatylko do oszacowania lub kontrolipunkt przecięcia dwóch prostychgraphing

Wszystkie trzy dają ten sam wynik. Na maturze liczy się poprawny rachunek i sprawdzenie, a nie wybór metody. Metodę graficzną rozwija hasło interpretacja geometryczna układu.

06

Typowe błędy

Brak nawiasu przy podstawianiu. Z y=2x−1y = 2x - 1 do równania 3x+2y=123x + 2y = 12 uczeń wstawia 3x+2⋅2x−1=123x + 2 \cdot 2x - 1 = 12. Wychodzi 7x=137x = 13 i błędne xx. Wyrażenie wstawiasz w nawiasie: 3x+2(2x−1)=123x + 2(2x - 1) = 12, i dopiero wtedy mnożysz przez 22 oba składniki.

Mnożenie tylko jednej strony równania. Równanie 2x+3y=72x + 3y = 7 mnożone przez 33 daje 6x+9y=216x + 9y = 21. Zapis 6x+9y=76x + 9y = 7 zmienia układ i wynik. Liczba kk trafia do wszystkich składników po obu stronach.

Błąd znaku przy odejmowaniu stronami. Odejmując 3x+5y=113x + 5y = 11 od 3x+2y=73x + 2y = 7, uczeń zapomina zmienić znaki w całym odejmowanym równaniu. Bezpieczniej mnożyć przez liczbę ujemną (jak w przykładzie 2) i dodawać, bo wtedy znaki widać wprost.

Zatrzymanie się na jednej niewiadomej. Po znalezieniu y=1y = 1 uczeń wpisuje odpowiedź „y=1y = 1". Zadanie pyta o parę (x,y)(x, y). Po wyliczeniu pierwszej niewiadomej wracasz do dowolnego równania i liczysz drugą.

Para pasująca tylko do jednego równania. W tabeli powyżej para (3,5)(3, 5) spełnia pierwsze równanie, ale nie drugie. Przy sprawdzaniu odpowiedzi w zadaniu zamkniętym nie poprzestawaj na pierwszym równaniu, tylko podstaw do obu.

Pomylona kolejność w parze. Para (x,y)=(−2,1)(x, y) = (-2, 1) to nie to samo co (1,−2)(1, -2). Przy wyborze odpowiedzi z listy sprawdź, czy wartość, którą policzyłeś jako xx, stoi na pierwszym miejscu.

Podstawienie do równania, z którego wyznaczono niewiadomą. Wstawiasz y=2x−1y = 2x - 1 z powrotem do 2x−y=12x - y = 1 i dostajesz 1=11 = 1, a stąd błędny wniosek, że układ ma nieskończenie wiele rozwiązań. Wyznaczone wyrażenie wstawiasz do drugiego równania.

07

Sprawdź się

Układ {2x+y=7y=x+1\begin{cases} 2x + y = 7 \\ y = x + 1 \end{cases} rozwiązujemy przez podstawienie. Uzupełnij tabelę.

xxy=x+1y = x + 12x+y2x + y
011
1
23

Układ {x+y=10x−y=2\begin{cases} x + y = 10 \\ x - y = 2 \end{cases} po dodaniu równań stronami daje 2x=122x = 12, więc x=x = .

W układzie {3x−2y=4x+2y=4\begin{cases} 3x - 2y = 4 \\ x + 2y = 4 \end{cases} po dodaniu równań stronami mamy x=x = , a wtedy y=y = .

Para x=1x = 1, y=3y = 3 jest rozwiązaniem układu ax+y=5ax + y = 5, x+by=10x + by = 10 dla a=a = i b=b = .

Liczba dwucyfrowa ma sumę cyfr równą 1414, a po zamianie cyfr miejscami jest o 1818 mniejsza. Ta liczba to .

W układzie {5x+2y=13x−2y=7\begin{cases} 5x + 2y = 1 \\ 3x - 2y = 7 \end{cases} niewiadoma yy wynosi .

08

Najczęściej zadawane pytania

Którą metodę wybrać: podstawiania czy przeciwnych współczynników?

Obie dają ten sam wynik, więc to kwestia wygody. Gdy któraś niewiadoma ma współczynnik 11 lub −1-1, podstawianie jest szybkie i bez ułamków. Gdy współczynniki są „brzydkie" (na przykład 2x+3y2x + 3y i 3x+5y3x + 5y), wygodniej wyrównać je mnożeniem i dodać równania stronami. Na maturze oceniany jest poprawny rachunek, nie metoda.

Jak sprawdzić, czy para liczb jest rozwiązaniem układu?

Podstaw xx i yy do pierwszego równania, a potem do drugiego. Para jest rozwiązaniem tylko wtedy, gdy w obu równaniach wyjdzie prawda. Dla układu 2x−y=12x - y = 1, 3x+2y=123x + 2y = 12 para (3,5)(3, 5) pasuje do pierwszego równania (6−5=16 - 5 = 1), ale w drugim wychodzi 1919 zamiast 1212, więc nie jest rozwiązaniem.

Co zrobić, gdy w zadaniu jest układ z literami a i b, a rozwiązanie jest znane?

Nie rozwiązuj układu. Podstaw znane xx i yy do każdego równania – dostaniesz zwykłe równania z niewiadomymi aa i bb. Dla pary x=2x = 2, y=−1y = -1 i równania ax+2y=4ax + 2y = 4 wychodzi 2a−2=42a - 2 = 4, czyli a=3a = 3. Każde równanie zwykle daje jedną z szukanych liter.

Dlaczego po dodaniu równań stronami niewiadoma znika?

Gdy przy jednej niewiadomej stoją liczby przeciwne, na przykład +6x+6x i −6x-6x, ich suma to 00 i zostaje równanie z jedną niewiadomą. Dlatego przed dodaniem mnożysz równania przez takie liczby, żeby współczynniki przy wybranej niewiadomej były przeciwne. Mnożysz obie strony równania, więc rozwiązanie układu się nie zmienia.

Co oznacza wynik 0 = 0 albo 0 = 5 w trakcie rozwiązywania?

Obie sytuacje oznaczają, że układ nie ma jednego rozwiązania. Wynik 0=50 = 5 to fałsz, więc układ jest sprzeczny (nie ma rozwiązań). Wynik 0=00 = 0 jest zawsze prawdziwy, więc układ jest nieoznaczony (ma nieskończenie wiele rozwiązań). Obie sytuacje wyjaśnia hasło interpretacja geometryczna układu. Uwaga: 0=00 = 0 dostaniesz też wtedy, gdy przez pomyłkę podstawisz wyrażenie do równania, z którego je wyznaczyłeś.

Czy w odpowiedzi trzeba podać parę, czy wystarczy jedna liczba?

Trzeba podać obie niewiadome, na przykład x=2x = 2 i y=3y = 3. Jeśli zadanie pyta o konkretną wielkość (na przykład iloczyn a⋅ba \cdot b albo liczbę aa), podajesz właśnie ją, ale zwykle dopiero po policzeniu obu niewiadomych.

Czy układ może mieć współczynniki ułamkowe albo dziesiętne?

Tak, jak w zadaniu z procentami, gdzie pojawia się równanie 0,08a=0,075b0{,}08a = 0{,}075b. Można wtedy pomnożyć równanie przez 10001000, żeby pozbyć się ułamków dziesiętnych: 80a=75b80a = 75b. Metody rozwiązywania pozostają te same.

↗

Powiązane zagadnienia