Wszystkie zagadnienia: Liczby i algebra
średni matura rozszerzona z matematykiukłady równańokrągodejmowanie równań

Układ dwóch równań kwadratowych – dwa okręgi

01

Opis

Układ dwóch równań kwadratowych w tym haśle to dwa równania postaci x2+y2+ax+by=cx^2 + y^2 + ax + by = c i x2+y2+dx+ey=fx^2 + y^2 + dx + ey = f. Każde z nich opisuje okrąg, więc rozwiązanie układu to wspólne punkty dwóch okręgów: para (x,y)(x, y) spełniająca oba równania naraz jest punktem leżącym na obu okręgach. Taki układ obowiązuje wyłącznie na poziomie rozszerzonym (wymaganie IV.R oraz IX.R2 – znajdowanie punktów wspólnych dwóch okręgów).

Dwa równania kwadratowe z dwiema niewiadomymi wyglądają groźnie, ale w tej postaci mają jedną wygodną cechę: w obu występuje ten sam składnik x2+y2x^2 + y^2. Po odjęciu równań stronami znika, a zostaje równanie liniowe – prosta, na której leżą wszystkie wspólne punkty obu okręgów. Dalej postępujesz jak w układzie liniowo-kwadratowym (więcej w haśle układ równań liniowy i kwadratowy).

Schemat składa się z czterech kroków:

  • odejmij równania stronami – wszystkie wyrazy drugiego równania, z ich znakami – i otrzymaj równanie prostej,
  • wyznacz z niego jedną niewiadomą, np. yy przez xx,
  • podstaw do któregokolwiek z równań wyjściowych i rozwiąż równanie kwadratowe z jedną niewiadomą,
  • dla każdego pierwiastka oblicz drugą współrzędną z równania prostej i zapisz pary.

Samo równanie okręgu, jego środek i promień opisuje hasło równanie okręgu, a to, kiedy okręgi są styczne albo rozłączne – hasło wzajemne położenie dwóch okręgów.

02

Wzory

Układ dwóch okręgów
x2+y2+ax+by=corazx2+y2+dx+ey=fx^2 + y^2 + ax + by = c \quad \text{oraz} \quad x^2 + y^2 + dx + ey = f
Postać z wymagania IV.R. Każde równanie to okrąg (o ile prawa strona po doprowadzeniu do postaci kanonicznej jest dodatnia).
Prosta z odjęcia stronami
(a−d)x+(b−e)y=c−f(a - d)x + (b - e)y = c - f
Odejmujemy drugie równanie od pierwszego. Gdy a=da = d i b=eb = e, zostaje 0=c−f0 = c - f: okręgi są współśrodkowe i nie ma prostej.
03

Tabela

Cztery układy dwóch okręgów – ten sam schemat, różna liczba rozwiązań
OkręgiProsta po odjęciuRównanie kwadratoweRozwiązania
x2−2x+y2=24x^2 - 2x + y^2 = 24 oraz x2−10x+y2−8y+40=0x^2 - 10x + y^2 - 8y + 40 = 0y=8−xy = 8 - xx2−9x+20=0x^2 - 9x + 20 = 0, Δ=1\Delta = 1(4,4)(4, 4) i (5,3)(5, 3)
(x−1)2+(y+3)2=5(x-1)^2 + (y+3)^2 = 5 oraz (x−2)2+(y−4)2=45(x-2)^2 + (y-4)^2 = 45x+7y=−15x + 7y = -155y2+23y+26=05y^2 + 23y + 26 = 0, Δ=9\Delta = 9(−1,−2)(-1, -2) i (165,−135)\left(\frac{16}{5}, -\frac{13}{5}\right)
x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 oraz (x−8)2+y2=9(x-8)^2 + y^2 = 9x=5x = 5y2=0y^2 = 0jedno: (5,0)(5, 0)
x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 oraz (x−8)2+y2=4(x-8)^2 + y^2 = 4x=8516x = \frac{85}{16}y2=−825256y^2 = -\frac{825}{256}brak
04

Przykład

Przykład 1 – układ w postaci ogólnej. Rozwiąż układ równań x2−2x+y2=24x^2 - 2x + y^2 = 24 oraz x2−10x+y2−8y+40=0x^2 - 10x + y^2 - 8y + 40 = 0.

Odejmujemy drugie równanie od pierwszego, wyraz po wyrazie:

(x2−2x+y2)−(x2−10x+y2−8y+40)=24−0⇒8x+8y=64(x^2 - 2x + y^2) - (x^2 - 10x + y^2 - 8y + 40) = 24 - 0 \quad\Rightarrow\quad 8x + 8y = 64

Stąd y=8−xy = 8 - x. Podstawiamy do pierwszego równania:

x2−2x+(8−x)2=24⇒2x2−18x+40=0⇒x2−9x+20=0x^2 - 2x + (8 - x)^2 = 24 \quad\Rightarrow\quad 2x^2 - 18x + 40 = 0 \quad\Rightarrow\quad x^2 - 9x + 20 = 0

Pierwiastki to x=4x = 4 i x=5x = 5. Drugą współrzędną bierzemy z prostej: y=8−4=4y = 8 - 4 = 4 oraz y=8−5=3y = 8 - 5 = 3. Rozwiązania układu: (4,4)(4, 4) i (5,3)(5, 3). Sprawdzenie dla (5,3)(5, 3): 25−10+9=2425 - 10 + 9 = 24 oraz 25−50+9−24+40=025 - 50 + 9 - 24 + 40 = 0. Okręgi mają środki (1,0)(1, 0) i (5,4)(5, 4) oraz promienie 55 i 11, a odległość środków 32\sqrt{32} mieści się między 5−1=45 - 1 = 4 a 5+1=65 + 1 = 6, więc faktycznie się przecinają.

Przykład 2 – okręgi w postaci kanonicznej, krok z zadania maturalnego. Okręgi (x−1)2+(y+3)2=5(x-1)^2 + (y+3)^2 = 5 i (x−2)2+(y−4)2=45(x-2)^2 + (y-4)^2 = 45 przecinają się w punktach AA i BB, przy czym AA ma dodatnią pierwszą współrzędną. Wyznacz AA i BB.

Po wymnożeniu nawiasów dostajemy x2+y2−2x+6y+5=0x^2 + y^2 - 2x + 6y + 5 = 0 oraz x2+y2−4x−8y−25=0x^2 + y^2 - 4x - 8y - 25 = 0. Odejmujemy drugie od pierwszego:

2x+14y+30=0⇒x=−7y−152x + 14y + 30 = 0 \quad\Rightarrow\quad x = -7y - 15

Podstawiamy do pierwszego okręgu: (−7y−16)2+(y+3)2=5(-7y - 16)^2 + (y + 3)^2 = 5, czyli 50y2+230y+260=050y^2 + 230y + 260 = 0, a po podzieleniu przez 1010:

5y2+23y+26=0,Δ=529−520=9,y=−23±3105y^2 + 23y + 26 = 0, \qquad \Delta = 529 - 520 = 9, \qquad y = \frac{-23 \pm 3}{10}

Mamy y=−2y = -2 albo y=−135y = -\frac{13}{5}. Z prostej x=−7y−15x = -7y - 15 wychodzi odpowiednio x=−1x = -1 oraz x=165x = \frac{16}{5}. Warunek z treści (pierwsza współrzędna AA jest dodatnia) rozstrzyga o nazwach punktów: A=(165,−135)A = \left(\frac{16}{5}, -\frac{13}{5}\right), B=(−1,−2)B = (-1, -2). W zadaniu maturalnym dalej szukano jeszcze punktu MM z równości wektorowej AM→=−2⋅BM→\overrightarrow{AM} = -2 \cdot \overrightarrow{BM}, z której wynika M=A+2B3M = \frac{A + 2B}{3}.

Przykład 3 – okręgi styczne. Rozwiąż układ x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 oraz (x−8)2+y2=9(x - 8)^2 + y^2 = 9.

Rozwijamy drugie równanie: x2−16x+64+y2=9x^2 - 16x + 64 + y^2 = 9. Po odjęciu go od pierwszego zostaje 16x−64=1616x - 64 = 16, więc x=5x = 5. Podstawiamy do pierwszego: 25+y2=2525 + y^2 = 25, czyli y=0y = 0. Układ ma jedno rozwiązanie (5,0)(5, 0) – okręgi o promieniach 55 i 33 i środkach oddalonych o 88 stykają się z zewnątrz. Jedno rozwiązanie oznacza tu podwójny pierwiastek (Δ=0\Delta = 0), a nie pomyłkę.

05

Typowe błędy

Odjęcie niepełnych wyrażeń. W układzie z przykładu 1 uczeń odejmuje −10x-10x od −2x-2x i dostaje −12x-12x, bo zapomina, że odejmuje się cały drugi wiersz, ze zmianą znaków. Poprawnie: −2x−(−10x)=8x-2x - (-10x) = 8x, a 0−400 - 40 i 0−(−8y)0 - (-8y) wchodzą do równania prostej (8y8y po lewej stronie). Łatwo to sprawdzić na wyniku: obie znalezione pary muszą spełniać prostą.

Druga współrzędna z równania kwadratowego. Po znalezieniu x=4x = 4 i x=5x = 5 uczeń podstawia je z powrotem do równania okręgu, dostaje dla każdego xx dwie wartości yy i zapisuje cztery punkty. Dwa z nich nie leżą na drugim okręgu. Drugą współrzędną liczymy zawsze z równania prostej, bo ono jest liniowe i daje jedną wartość.

Brak sprawdzenia i warunku z treści. Zasady oceniania zadania ze zbioru CKE dopuszczają pełne rozwiązanie z zapisanym sprawdzeniem rachunkiem, a w zadaniu maturalnym nazwy AA i BB trzeba przypisać według warunku o pierwszej współrzędnej. Kto poda parę punktów bez rozstrzygnięcia, który jest który, nie ma dobrej odpowiedzi.

Założenie, że okręgi zawsze się przecinają. Odjęcie równań zawsze daje „jakąś prostą", ale nie gwarantuje punktów wspólnych. Gdy Δ<0\Delta < 0 (ostatni wiersz tabeli), okręgi są rozłączne albo jeden leży wewnątrz drugiego i układ jest sprzeczny. Gdy równania okręgów mają te same współczynniki a,ba, b i d,ed, e, odjęcie daje fałszywą równość – okręgi są współśrodkowe.

06

Sprawdź się

Dane są okręgi x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 oraz x2+y2−6x=7x^2 + y^2 - 6x = 7. Po odjęciu drugiego równania od pierwszego zostaje 6x=186x = 18, więc x=x = . Dla dodatniej wartości yy mamy y=y = , a liczba wspólnych punktów tych okręgów wynosi .

Okręgi x2+y2=25x^2 + y^2 = 25 oraz (x−8)2+y2=9(x - 8)^2 + y^2 = 9 mają wspólny punkt o pierwszej współrzędnej x=x = . Wspólnych punktów jest .

Dla układu z maja 2025 równanie 5y2+23y+26=05y^2 + 23y + 26 = 0 ma wyróżnik Δ=\Delta = .

W układzie x2−2x+y2=24x^2 - 2x + y^2 = 24 oraz x2−10x+y2−8y+40=0x^2 - 10x + y^2 - 8y + 40 = 0 prosta ma równanie y=8−xy = 8 - x, więc dla x=5x = 5 mamy y=y = .

Okręgi x2+y2=4x^2 + y^2 = 4 i x2+y2=9x^2 + y^2 = 9 mają wspólnych punktów: .

07

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego odejmowanie równań dwóch okręgów daje prostą?

Oba równania zawierają ten sam składnik x2+y2x^2 + y^2, więc po odjęciu stronami znika on i zostają same wyrazy liniowe: (a−d)x+(b−e)y=c−f(a - d)x + (b - e)y = c - f. Każdy punkt wspólny okręgów spełnia oba równania, a więc i ich różnicę – leży na tej prostej. Prosta przechodzi przez oba punkty przecięcia (zawiera cięciwę wspólną), a gdy okręgi są styczne, jest ich wspólną styczną w punkcie styczności.

Co zrobić, gdy po odjęciu wychodzi sprzeczność typu 0=50 = 5?

To znaczy, że okręgi mają współczynniki a=da = d i b=eb = e – są współśrodkowe, ale mają różne promienie. Nie mają wspólnych punktów, więc układ jest sprzeczny. Gdyby wyszło 0=00 = 0, to okręgi się pokrywają i każdy punkt okręgu jest rozwiązaniem.

Czy trzeba doprowadzać okręgi do postaci kanonicznej?

Nie przy metodzie z odejmowaniem. Wystarczy wymnożyć nawiasy (jeśli okręgi są podane w postaci kanonicznej) i odjąć równania. Postać kanoniczna przydaje się w drugim sposobie: odczytujesz środki i promienie i sprawdzasz położenie okręgów. Pomaga to ocenić, ile powinno wyjść rozwiązań, ale samo rozwiązanie wymaga i tak rachunków.

Czy ten sposób działa, gdy jedno z równań to parabola albo hiperbola?

Odejmowanie, które zeruje wspólne wyrazy kwadratowe, działa tylko wtedy, gdy oba równania je mają w tej samej postaci, jak dwa okręgi. Dla paraboli lub hiperboli z prostą stosuje się podstawienie – opisuje je hasło układ równań liniowy i kwadratowy.

Skąd wiadomo, ile rozwiązań wyjdzie?

Liczba rozwiązań to liczba pierwiastków równania kwadratowego po podstawieniu: Δ>0\Delta > 0 – dwa punkty wspólne, Δ=0\Delta = 0 – jeden (okręgi styczne), Δ<0\Delta < 0 – żadnego. Z wcześniejszą oceną, bez rachunków, pomaga porównanie odległości środków z sumą i różnicą promieni, co opisuje hasło wzajemne położenie dwóch okręgów.

↗

Powiązane zagadnienia