Protokoły zdalnego dostępu i przesyłania plików – dlaczego SSH zastąpił Telnet i czym różni się FTP od SFTP.
Telnet był pierwszym powszechnym sposobem zdalnej pracy na cudzym komputerze. Ma jedną wadę, która go pogrzebała: przesyła wszystko otwartym tekstem, łącznie z loginem i hasłem. Dziś traktuje się go jako narzędzie historyczne albo diagnostyczne.
SSH robi to samo, ale szyfruje całą sesję. Login, hasło i wszystkie wpisywane polecenia są nieczytelne dla podsłuchującego. To dziś standardowy sposób administrowania serwerami.
FTP służy do przesyłania plików. Również w podstawowej wersji nie szyfruje – dlatego używa się jego bezpiecznych odmian: SFTP, który działa w oparciu o SSH, albo FTPS z warstwą TLS.
Wzorzec jest więc wspólny: stare protokoły powstały w czasach, gdy sieć uchodziła za zaufaną, a nowsze dokładają szyfrowanie.
| Protokół | Zastosowanie | Szyfrowanie | Port |
|---|---|---|---|
| Telnet | zdalna konsola | nie | 23 |
| SSH | zdalna konsola | tak | 22 |
| FTP | przesyłanie plików | nie | 21 |
| SFTP | przesyłanie plików | tak, przez SSH | 22 |
Pytanie brzmi zwykle: którym protokołem bezpiecznie połączyć się z serwerem. Odpowiedź to SSH, a uzasadnienie – szyfrowanie transmisji.
Warto pamiętać, że SFTP używa portu 22, tak jak SSH, bo działa w jego ramach. To bywa mylone z FTPS, który jest osobnym rozwiązaniem opartym na TLS.
Głównie do testów – można nim sprawdzić, czy dany port serwera odpowiada. Do logowania się na serwer nie powinien być używany.
SFTP to przesyłanie plików wewnątrz sesji SSH. FTPS to klasyczny FTP z dołożoną warstwą TLS. Robią to samo, ale są zupełnie różne technicznie.
Podaje się nazwę użytkownika i adres serwera, a potem hasło albo klucz. Logowanie kluczem jest bezpieczniejsze, bo hasła w ogóle nie trzeba przesyłać.
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: