Usługa DHCP – jak urządzenie dostaje adres IP bez ręcznej konfiguracji, czym jest dzierżawa i kiedy lepszy jest adres stały.
Każde urządzenie w sieci potrzebuje adresu IP, maski, bramy domyślnej i adresu serwera DNS. Wpisywanie tego ręcznie na każdym telefonie i laptopie byłoby uciążliwe i groziło pomyłkami – dwa urządzenia z tym samym adresem powodują konflikt.
DHCP robi to automatycznie. Gdy urządzenie łączy się z siecią, wysyła zapytanie, a serwer DHCP – zwykle wbudowany w router – przydziela mu wolny adres wraz z całą resztą ustawień.
Adres nie jest przyznawany na zawsze, tylko wydzierżawiony na określony czas. Po jego upływie urządzenie musi odnowić dzierżawę, a adres zwolniony przez nieobecne urządzenie wraca do puli.
Wymiana składa się z czterech kroków:
Wszystko to trwa ułamek sekundy i dzieje się w tle przy każdym połączeniu z WiFi.
Najczęściej pojawia się jako pytanie zamknięte o to, do czego służy DHCP, oraz w odróżnieniu od DNS. Warto mieć gotowe jedno zdanie: DHCP przydziela adres, DNS zamienia nazwę na adres.
Drugie typowe pytanie dotyczy sytuacji, w których lepszy jest adres stały – dla serwera, drukarki sieciowej czy kamery, czyli wszędzie tam, gdzie inni muszą wiedzieć, pod jakim adresem szukać urządzenia.
DHCP nadaje urządzeniu adres, DNS zamienia nazwę domeny na adres. Pierwsze dotyczy konfiguracji twojego sprzętu, drugie odnajdywania cudzych serwerów.
System przydzieli sobie sam adres z puli awaryjnej zaczynającej się od 169.254. Taki adres pozwala tylko na komunikację lokalną – to typowy objaw problemu z DHCP.
Tak. Najczęściej wydziela się część puli na adresy przydzielane automatycznie, a resztę rezerwuje dla urządzeń konfigurowanych ręcznie.
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: