Granice jednostronne i niewłaściwe
Opis
Granica jednostronna pyta, dokąd zmierzają wartości funkcji, gdy zbliża się do liczby tylko z jednej strony. Zapis oznacza zbliżanie się z lewej, czyli przez wartości mniejsze od , a – z prawej, przez wartości większe od . Granicę lewostronną zapisujemy , prawostronną . Sam punkt nie bierze udziału w tym ruchu: liczy się to, co dzieje się obok niego, a nie wartość .
Granica niewłaściwa to granica równa albo : wartości funkcji rosną ponad każdą liczbę albo spadają poniżej każdej. Pojawia się najczęściej wtedy, gdy mianownik zbliża się do zera, a licznik nie. Podstawowe pojęcie granicy w punkcie, rozkład wielomianów i skracanie symbolu omawia hasło granica funkcji. Tutaj liczy się to, co robi się dalej: ustalenie znaku i rozstrzygnięcie, czy granice z obu stron się zgadzają.
Cztery zasady, na których opiera się całe hasło:
- Granica istnieje wtedy i tylko wtedy, gdy granice jednostronne istnieją i są równe. Jeśli są różne (także gdy jedna to , a druga ), granica w punkcie nie istnieje.
- Gdy licznik zmierza do liczby , a mianownik do zera, wynik jest niewłaściwy, a jego znak zależy od znaku i od tego, z której strony mianownik dochodzi do zera ( – od dodatnich, – od ujemnych).
- Wartość bezwzględna w granicy jednostronnej ma jedno, konkretne rozwinięcie: dla po jednej stronie punktu to , po drugiej . Dlatego granice jednostronne trzeba często liczyć osobno.
- Jeśli choć jedna granica jednostronna w punkcie jest niewłaściwa, prosta jest asymptotą pionową wykresu (wnioski dla wykresu zbiera hasło asymptoty wykresu funkcji).
Granice jednostronne opisują też zjawiska ze skokiem. Opłata za przesyłkę paczki zależy od wagi schodkowo: do kg płacisz stałą kwotę, a tuż powyżej kg – wyższą. Przy wadze kg granica lewostronna opłaty jest inna niż prawostronna, więc zwykłej granicy tam nie ma. Z tego samego powodu funkcja ze skokiem nie jest ciągła (to wątek hasła ciągłość funkcji).
Wzory
Wykres
Wykres 2
Tabela
| Strona | ||
|---|---|---|
| 1,9 | −114,1 | z lewej |
| 1,99 | −1194,01 | z lewej |
| 1,999 | −11994,001 | z lewej |
| 2,001 | 12006,001 | z prawej |
| 2,01 | 1206,01 | z prawej |
| 2,1 | 126,1 | z prawej |
Przykład
Przykład 1 – licznik do liczby, mianownik do zera. Oblicz oraz .
Licznik zmierza do . Mianownik rozkładamy: . Czynnik zmierza do , więc o znaku mianownika decyduje czynnik . Dla mamy , czyli i cały mianownik zmierza do . Dla mianownik zmierza do :
Granice jednostronne są różne, więc granica nie istnieje, a prosta jest asymptotą pionową. Kontrola liczbami: dla wyrażenie wynosi około , a dla około .
Przykład 2 – wartość bezwzględna. Oblicz granice jednostronne przy .
Mianownik rozkładamy na czynniki: . Dla mamy , więc i po skróceniu zostaje . Dla jest i zostaje :
Granice są skończone, ale różne, więc granicy w punkcie nie ma. To skok, a nie asymptota.
Przykład 3 – najpierw , potem znak. Oblicz .
Podstawienie daje , więc nie wolno jeszcze rozstrzygać znaku. Licznik rozkładamy ze wzoru na sumę sześcianów: i skracamy jeden czynnik :
Teraz licznik zmierza do , a mianownik – dla – do . Zatem
Po drugiej stronie () wyszłoby . Nawiasem: w wyrażeniu przed skróceniem mianownik jest zawsze dodatni, więc samo patrzenie na niego daje błędny znak.
Porównanie
| Pojęcie | Zapis | Po angielsku | Uwaga |
|---|---|---|---|
| Granica lewostronna | left-hand limit | tylko | |
| Granica prawostronna | right-hand limit | tylko | |
| Granica w punkcie | two-sided limit | istnieje, gdy obie jednostronne są równe | |
| Granica właściwa | finite limit | wartości zbliżają się do liczby | |
| Granica niewłaściwa | infinite limit | wartości rosną lub spadają bez ograniczenia | |
| Wartość funkcji | value at a point | może nie istnieć albo być inna niż granica |
Granica w punkcie, rozkład wielomianów i twierdzenia o działaniach na granicach mają własne hasło – granica funkcji. Granice przy to osobny temat: granice funkcji w nieskończoności.
Typowe błędy
Znak mianownika bez sprawdzenia strony. Przy uczeń pisze „mianownik zmierza do , więc wynik to ". Dla ten czynnik jest ujemny, więc zmierza do . Dla licznika dodatniego wychodzi . Zawsze zapisz, czy mianownik dochodzi do zera od dodatnich, czy od ujemnych, i dopiero wtedy wybierz znak.
Kwadrat w mianowniku jako źródło znaku. W zadaniu z granicą przy kwadrat jest dodatni z obu stron, więc kto patrzy tylko na mianownik, dostaje . Poprawna granica to , bo po skróceniu zostaje mianownik o znaku ujemnym, a licznik zmierza do . Tabela wartości w tym haśle pokazuje to wprost: dla wartości są ujemne.
Pominięcie . Zdający podstawia punkt, widzi i wpisuje , albo „nie istnieje". Sprawozdanie CKE za 2024 rok opisuje to jako pierwszy etap rozwiązania zadania o granicy : trzeba ustalić, że jest symbol nieoznaczony , i go usunąć (rozkład licznika na czynniki), a dopiero potem ocenić znak. Symbol to sygnał do rozkładu, a nie wynik.
Wartość bezwzględna bez rozbicia na przypadki. W granicy zapis daje . Dla jest jednak i poprawnie wychodzi . Znak wyniku zależy tu wyłącznie od tego, z której strony podchodzisz do .
Granica istnieje, bo istnieje wartość. „Funkcja ma w wartość , więc granica istnieje" i odwrotnie: „funkcja nie jest określona w , więc nie ma granicy". Oba wnioski są fałszywe. Granica zależy od wartości obok punktu: wykres z dziurą może mieć granicę, a wykres ze skokiem nie ma jej, mimo że istnieje.
Granice jednostronne i uznane za „równe". Zapis typu jest błędny, bo granice jednostronne mają przeciwne znaki. Granica obustronna istnieje tylko wtedy, gdy obie strony dają to samo, także ze znakiem. Dla obie strony dają i wtedy granica jest równa .
Sprawdź się
Dla funkcji uzupełnij tabelę wartości.
| 2,9 | |
| 2,99 | |
| 3,01 | |
| 3,1 | 10 |
Dla mianownik dochodzi do zera od wartości (dodatnich czy ujemnych?).
Granica jest równa ze znakiem: wpisz albo minus.
Granica jest równa ze znakiem: wpisz plus albo .
.
.
.
Skoro granice jednostronne w punkcie są różne, to granica w tym punkcie .
Prosta pionowa, która jest asymptotą wykresu funkcji , ma równanie .
Najczęściej zadawane pytania
Co oznaczają zapisy i ?
Zapis oznacza, że zbliża się do z lewej strony, czyli ma wartości mniejsze od . Zapis oznacza zbliżanie się z prawej, przez wartości większe od . Małe lub przy nie jest działaniem: nie odejmujesz niczego od ani niczego nie dodajesz. Tak samo to wartości dodatnie bliskie zera, a – ujemne bliskie zera.
Czy granica może istnieć, jeśli funkcja nie jest określona w tym punkcie?
Tak. Granica opisuje zachowanie funkcji obok punktu, a nie w nim. Funkcja nie jest określona dla , ale dla jest równa , więc granica w punkcie wynosi . Przy zadaniach na granicę wartość w ogóle nie jest potrzebna.
Kiedy granica w punkcie nie istnieje?
Gdy granice jednostronne są różne albo gdy co najmniej jedna z nich nie istnieje. Różne mogą być dwie liczby (skok, jak dla przy , gdzie wychodzi i ) albo dwa nieskończenie duże wyniki o przeciwnych znakach, na przykład i dla przy .
Czy granica niewłaściwa to „brak granicy"?
Nie. Granica niewłaściwa jest wartością granicy: mówi, że funkcja rośnie albo maleje bez ograniczenia. Nie jest za to granicą właściwą, bo nie jest liczbą rzeczywistą. Tak jak zbieżność do liczby, tak i dążenie do można zapisać znakiem równości, na przykład .
Jak ustalić znak mianownika zbliżającego się do zera?
Rozłóż mianownik na czynniki, wyznacz miejsca zerowe i sprawdź znak każdego czynnika po stronie, z której podchodzisz do punktu. Czynniki, które nie zmierzają do zera, mają stały znak i go zachowują. Dla przy : czynnik jest dodatni, czynnik ujemny, mianownik zmierza do . Gdy jedno z miejsc zerowych ma parzystą krotność (kwadrat), ten czynnik nie zmienia znaku przy przejściu przez zero.
Skąd wiadomo, że granice jednostronne trzeba liczyć osobno?
Są trzy typowe sygnały: wartość bezwzględna zawierająca , mianownik zerujący się w punkcie i zmieniający tam znak oraz funkcja zdefiniowana innym wzorem po lewej i po prawej stronie punktu. Gdy zadanie jawnie podaje zapis lub , obliczasz tylko tę jedną stronę.
Czy prosta jest asymptotą pionową, jeśli tylko jedna granica jednostronna jest niewłaściwa?
Tak. Wystarczy, że z jednej strony wartości funkcji rosną lub spadają bez ograniczenia. Druga strona może mieć skończoną granicę albo wcale nie być w dziedzinie. Gdy obie granice jednostronne w punkcie są skończone, nawet różne, to jest skok i asymptoty pionowej nie ma. Więcej o asymptotach pisze hasło asymptoty wykresu funkcji, a o hiperboli – proporcjonalność odwrotna.
Powiązane zagadnienia
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: