Wszystkie zagadnienia: Rachunek różniczkowy
średni matura rozszerzona z matematykigranica jednostronnagranica niewłaściwaasymptota pionowa

Granice jednostronne i niewłaściwe

01

Opis

Granica jednostronna pyta, dokąd zmierzają wartości funkcji, gdy xx zbliża się do liczby aa tylko z jednej strony. Zapis x→a−x \to a^{-} oznacza zbliżanie się z lewej, czyli przez wartości mniejsze od aa, a x→a+x \to a^{+} – z prawej, przez wartości większe od aa. Granicę lewostronną zapisujemy lim⁡x→a−f(x)\lim_{x \to a^{-}} f(x), prawostronną lim⁡x→a+f(x)\lim_{x \to a^{+}} f(x). Sam punkt aa nie bierze udziału w tym ruchu: liczy się to, co dzieje się obok niego, a nie wartość f(a)f(a).

Granica niewłaściwa to granica równa +∞+\infty albo −∞-\infty: wartości funkcji rosną ponad każdą liczbę albo spadają poniżej każdej. Pojawia się najczęściej wtedy, gdy mianownik zbliża się do zera, a licznik nie. Podstawowe pojęcie granicy w punkcie, rozkład wielomianów i skracanie symbolu 00\frac{0}{0} omawia hasło granica funkcji. Tutaj liczy się to, co robi się dalej: ustalenie znaku i rozstrzygnięcie, czy granice z obu stron się zgadzają.

Cztery zasady, na których opiera się całe hasło:

  • Granica lim⁡x→af(x)\lim_{x \to a} f(x) istnieje wtedy i tylko wtedy, gdy granice jednostronne istnieją i są równe. Jeśli są różne (także gdy jedna to +∞+\infty, a druga −∞-\infty), granica w punkcie nie istnieje.
  • Gdy licznik zmierza do liczby c≠0c \neq 0, a mianownik do zera, wynik jest niewłaściwy, a jego znak zależy od znaku cc i od tego, z której strony mianownik dochodzi do zera (0+0^{+} – od dodatnich, 0−0^{-} – od ujemnych).
  • Wartość bezwzględna w granicy jednostronnej ma jedno, konkretne rozwinięcie: dla xx po jednej stronie punktu ∣x−a∣\lvert x - a \rvert to x−ax - a, po drugiej a−xa - x. Dlatego granice jednostronne trzeba często liczyć osobno.
  • Jeśli choć jedna granica jednostronna w punkcie aa jest niewłaściwa, prosta x=ax = a jest asymptotą pionową wykresu (wnioski dla wykresu zbiera hasło asymptoty wykresu funkcji).

Granice jednostronne opisują też zjawiska ze skokiem. Opłata za przesyłkę paczki zależy od wagi schodkowo: do 11 kg płacisz stałą kwotę, a tuż powyżej 11 kg – wyższą. Przy wadze 11 kg granica lewostronna opłaty jest inna niż prawostronna, więc zwykłej granicy tam nie ma. Z tego samego powodu funkcja ze skokiem nie jest ciągła (to wątek hasła ciągłość funkcji).

02

Wzory

Granica lewostronna
lim⁡x→a−f(x)=g\lim_{x \to a^{-}} f(x) = g
Wartości f(x)f(x) dla x<ax < a, gdy xx zbliża się do aa. Liczba gg może być skończona albo równa ±∞\pm\infty.
Granica prawostronna
lim⁡x→a+f(x)=g\lim_{x \to a^{+}} f(x) = g
Wartości f(x)f(x) dla x>ax > a, gdy xx zbliża się do aa.
Warunek istnienia granicy
lim⁡x→af(x)=g  ⟺  lim⁡x→a−f(x)=lim⁡x→a+f(x)=g\lim_{x \to a} f(x) = g \iff \lim_{x \to a^{-}} f(x) = \lim_{x \to a^{+}} f(x) = g
Granice jednostronne muszą istnieć i być równe. Wartość f(a)f(a) nie ma tu znaczenia.
Licznik dodatni, mianownik do zera
c0+=+∞,c0−=−∞\frac{c}{0^{+}} = +\infty, \quad \frac{c}{0^{-}} = -\infty
Dla c>0c > 0: licznik zmierza do cc, mianownik do zera od dodatnich (0+0^{+}) albo od ujemnych (0−0^{-}). To skrót zapisu, nie dzielenie przez zero.
Licznik ujemny, mianownik do zera
c0+=−∞,c0−=+∞\frac{c}{0^{+}} = -\infty, \quad \frac{c}{0^{-}} = +\infty
Dla c<0c < 0 znaki są odwrotne niż wyżej.
Wartość bezwzględna po prawej
∣x−a∣=x−a\lvert x - a \rvert = x - a
Dla x>ax > a, czyli przy x→a+x \to a^{+}.
Wartość bezwzględna po lewej
∣x−a∣=−(x−a)=a−x\lvert x - a \rvert = -(x - a) = a - x
Dla x<ax < a, czyli przy x→a−x \to a^{-}.
Asymptota pionowa
x=ax = a
Gdy co najmniej jedna granica jednostronna w aa jest równa +∞+\infty albo −∞-\infty.
03

Wykres

Wykres funkcji f(x)=x3−8(x−2)2f(x) = \frac{x^3 - 8}{(x-2)^2} – przy x→2−x \to 2^{-} wartości spadają do −∞-\infty, przy x→2+x \to 2^{+} rosną do +∞+\infty
xy-112345-20-15-10-551015200
f(x)=x3−8(x−2)2f(x) = \frac{x^3-8}{(x-2)^2}
04

Wykres 2

Funkcja f(x)=∣x−3∣x2−9f(x) = \frac{\lvert x-3 \rvert}{x^2-9} dla xx blisko 33: lewa gałąź dąży do −16-\frac{1}{6}, prawa do 16\frac{1}{6} – granicy w punkcie 33 nie ma
xy123456-0.4-0.20.20.40.60
x<3x < 3: f(x)=−1x+3f(x) = -\frac{1}{x+3}x>3x > 3: f(x)=1x+3f(x) = \frac{1}{x+3}
05

Tabela

Wartości f(x)=x3−8(x−2)2f(x) = \frac{x^3 - 8}{(x-2)^2} dla xx coraz bliżej 22
xxf(x)f(x)Strona
1,9−114,1z lewej
1,99−1194,01z lewej
1,999−11994,001z lewej
2,00112006,001z prawej
2,011206,01z prawej
2,1126,1z prawej
06

Przykład

Przykład 1 – licznik do liczby, mianownik do zera. Oblicz lim⁡x→1−x+2x2−1\lim_{x \to 1^{-}} \frac{x+2}{x^2-1} oraz lim⁡x→1+x+2x2−1\lim_{x \to 1^{+}} \frac{x+2}{x^2-1}.

Licznik zmierza do 1+2=3>01 + 2 = 3 > 0. Mianownik rozkładamy: x2−1=(x−1)(x+1)x^2 - 1 = (x-1)(x+1). Czynnik x+1x + 1 zmierza do 2>02 > 0, więc o znaku mianownika decyduje czynnik x−1x - 1. Dla x→1−x \to 1^{-} mamy x<1x < 1, czyli x−1<0x - 1 < 0 i cały mianownik zmierza do 0−0^{-}. Dla x→1+x \to 1^{+} mianownik zmierza do 0+0^{+}:

lim⁡x→1−x+2x2−1=30−=−∞,lim⁡x→1+x+2x2−1=30+=+∞\lim_{x \to 1^{-}} \frac{x+2}{x^2-1} = \frac{3}{0^{-}} = -\infty, \qquad \lim_{x \to 1^{+}} \frac{x+2}{x^2-1} = \frac{3}{0^{+}} = +\infty

Granice jednostronne są różne, więc granica lim⁡x→1\lim_{x \to 1} nie istnieje, a prosta x=1x = 1 jest asymptotą pionową. Kontrola liczbami: dla x=0,99x = 0{,}99 wyrażenie wynosi około −150,3-150{,}3, a dla x=1,01x = 1{,}01 około 149,8149{,}8.

Przykład 2 – wartość bezwzględna. Oblicz granice jednostronne ∣x−2∣x2−x−2\frac{\lvert x-2 \rvert}{x^2-x-2} przy x→2x \to 2.

Mianownik rozkładamy na czynniki: x2−x−2=(x−2)(x+1)x^2 - x - 2 = (x-2)(x+1). Dla x→2−x \to 2^{-} mamy x−2<0x - 2 < 0, więc ∣x−2∣=2−x=−(x−2)\lvert x - 2 \rvert = 2 - x = -(x-2) i po skróceniu zostaje −1x+1-\frac{1}{x+1}. Dla x→2+x \to 2^{+} jest ∣x−2∣=x−2\lvert x - 2 \rvert = x - 2 i zostaje 1x+1\frac{1}{x+1}:

lim⁡x→2−∣x−2∣x2−x−2=lim⁡x→2−(−1x+1)=−13,lim⁡x→2+∣x−2∣x2−x−2=13\lim_{x \to 2^{-}} \frac{\lvert x-2 \rvert}{x^2-x-2} = \lim_{x \to 2^{-}} \left(-\frac{1}{x+1}\right) = -\frac{1}{3}, \qquad \lim_{x \to 2^{+}} \frac{\lvert x-2 \rvert}{x^2-x-2} = \frac{1}{3}

Granice są skończone, ale różne, więc granicy w punkcie 22 nie ma. To skok, a nie asymptota.

Przykład 3 – najpierw 00\frac{0}{0}, potem znak. Oblicz lim⁡x→−1−x3+1(x+1)2\lim_{x \to -1^{-}} \frac{x^3+1}{(x+1)^2}.

Podstawienie x=−1x = -1 daje 00\frac{0}{0}, więc nie wolno jeszcze rozstrzygać znaku. Licznik rozkładamy ze wzoru na sumę sześcianów: x3+1=(x+1)(x2−x+1)x^3 + 1 = (x+1)(x^2 - x + 1) i skracamy jeden czynnik x+1x + 1:

x3+1(x+1)2=x2−x+1x+1\frac{x^3+1}{(x+1)^2} = \frac{x^2-x+1}{x+1}

Teraz licznik zmierza do (−1)2−(−1)+1=3>0(-1)^2 - (-1) + 1 = 3 > 0, a mianownik – dla x<−1x < -1 – do 0−0^{-}. Zatem

lim⁡x→−1−x3+1(x+1)2=30−=−∞\lim_{x \to -1^{-}} \frac{x^3+1}{(x+1)^2} = \frac{3}{0^{-}} = -\infty

Po drugiej stronie (x→−1+x \to -1^{+}) wyszłoby +∞+\infty. Nawiasem: w wyrażeniu przed skróceniem mianownik (x+1)2(x+1)^2 jest zawsze dodatni, więc samo patrzenie na niego daje błędny znak.

07

Porównanie

PojęcieZapisPo angielskuUwaga
Granica lewostronnalim⁡x→a−f(x)\lim_{x \to a^{-}} f(x)left-hand limittylko x<ax < a
Granica prawostronnalim⁡x→a+f(x)\lim_{x \to a^{+}} f(x)right-hand limittylko x>ax > a
Granica w punkcielim⁡x→af(x)\lim_{x \to a} f(x)two-sided limitistnieje, gdy obie jednostronne są równe
Granica właściwag∈Rg \in \mathbb{R}finite limitwartości zbliżają się do liczby
Granica niewłaściwa±∞\pm\inftyinfinite limitwartości rosną lub spadają bez ograniczenia
Wartość funkcjif(a)f(a)value at a pointmoże nie istnieć albo być inna niż granica

Granica w punkcie, rozkład wielomianów i twierdzenia o działaniach na granicach mają własne hasło – granica funkcji. Granice przy x→±∞x \to \pm\infty to osobny temat: granice funkcji w nieskończoności.

08

Typowe błędy

Znak mianownika bez sprawdzenia strony. Przy x→2−x \to 2^{-} uczeń pisze „mianownik x−2x - 2 zmierza do 00, więc wynik to +∞+\infty". Dla x<2x < 2 ten czynnik jest ujemny, więc zmierza do 0−0^{-}. Dla licznika dodatniego wychodzi −∞-\infty. Zawsze zapisz, czy mianownik dochodzi do zera od dodatnich, czy od ujemnych, i dopiero wtedy wybierz znak.

Kwadrat w mianowniku jako źródło znaku. W zadaniu z granicą x3−8(x−2)2\frac{x^3 - 8}{(x-2)^2} przy x→2−x \to 2^{-} kwadrat (x−2)2(x-2)^2 jest dodatni z obu stron, więc kto patrzy tylko na mianownik, dostaje +∞+\infty. Poprawna granica to −∞-\infty, bo po skróceniu zostaje mianownik x−2x - 2 o znaku ujemnym, a licznik zmierza do 1212. Tabela wartości w tym haśle pokazuje to wprost: dla x<2x < 2 wartości są ujemne.

Pominięcie 00\frac{0}{0}. Zdający podstawia punkt, widzi 00\frac{0}{0} i wpisuje 00, 11 albo „nie istnieje". Sprawozdanie CKE za 2024 rok opisuje to jako pierwszy etap rozwiązania zadania o granicy x3−8(x−2)2\frac{x^3 - 8}{(x-2)^2}: trzeba ustalić, że jest symbol nieoznaczony 00\frac{0}{0}, i go usunąć (rozkład licznika na czynniki), a dopiero potem ocenić znak. Symbol 00\frac{0}{0} to sygnał do rozkładu, a nie wynik.

Wartość bezwzględna bez rozbicia na przypadki. W granicy lim⁡x→3−∣x−3∣x2−9\lim_{x \to 3^{-}} \frac{\lvert x-3 \rvert}{x^2-9} zapis ∣x−3∣=x−3\lvert x - 3 \rvert = x - 3 daje 1x+3→16\frac{1}{x+3} \to \frac{1}{6}. Dla x<3x < 3 jest jednak ∣x−3∣=3−x\lvert x - 3 \rvert = 3 - x i poprawnie wychodzi −16-\frac{1}{6}. Znak wyniku zależy tu wyłącznie od tego, z której strony podchodzisz do aa.

Granica istnieje, bo istnieje wartość. „Funkcja ma w aa wartość f(a)f(a), więc granica istnieje" i odwrotnie: „funkcja nie jest określona w aa, więc nie ma granicy". Oba wnioski są fałszywe. Granica zależy od wartości obok punktu: wykres z dziurą może mieć granicę, a wykres ze skokiem nie ma jej, mimo że f(a)f(a) istnieje.

Granice jednostronne +∞+\infty i −∞-\infty uznane za „równe". Zapis typu lim⁡x→11x−1=∞\lim_{x \to 1} \frac{1}{x-1} = \infty jest błędny, bo granice jednostronne mają przeciwne znaki. Granica obustronna istnieje tylko wtedy, gdy obie strony dają to samo, także ze znakiem. Dla 1(x−1)2\frac{1}{(x-1)^2} obie strony dają +∞+\infty i wtedy granica jest równa +∞+\infty.

09

Sprawdź się

Dla funkcji f(x)=1x−3f(x) = \frac{1}{x-3} uzupełnij tabelę wartości.

xxf(x)f(x)
2,9
2,99
3,01
3,110

Dla x→3−x \to 3^{-} mianownik x−3x - 3 dochodzi do zera od wartości (dodatnich czy ujemnych?).

Granica lim⁡x→3+1x−3\lim_{x \to 3^{+}} \frac{1}{x-3} jest równa ∞\infty ze znakiem: wpisz albo minus.

Granica lim⁡x→3−1x−3\lim_{x \to 3^{-}} \frac{1}{x-3} jest równa ∞\infty ze znakiem: wpisz plus albo .

lim⁡x→2−∣x−2∣x−2=\lim_{x \to 2^{-}} \frac{\lvert x-2 \rvert}{x-2} = .

lim⁡x→2+∣x−2∣x−2=\lim_{x \to 2^{+}} \frac{\lvert x-2 \rvert}{x-2} = .

lim⁡x→1−x2−1∣x−1∣=\lim_{x \to 1^{-}} \frac{x^2-1}{\lvert x-1 \rvert} = .

Skoro granice jednostronne ∣x−2∣x−2\frac{\lvert x-2 \rvert}{x-2} w punkcie 22 są różne, to granica w tym punkcie .

Prosta pionowa, która jest asymptotą wykresu funkcji 1x−3\frac{1}{x-3}, ma równanie x=x = .

10

Najczęściej zadawane pytania

Co oznaczają zapisy x→a−x \to a^{-} i x→a+x \to a^{+}?

Zapis x→a−x \to a^{-} oznacza, że xx zbliża się do aa z lewej strony, czyli ma wartości mniejsze od aa. Zapis x→a+x \to a^{+} oznacza zbliżanie się z prawej, przez wartości większe od aa. Małe −- lub ++ przy aa nie jest działaniem: nie odejmujesz niczego od aa ani niczego nie dodajesz. Tak samo 0+0^{+} to wartości dodatnie bliskie zera, a 0−0^{-} – ujemne bliskie zera.

Czy granica może istnieć, jeśli funkcja nie jest określona w tym punkcie?

Tak. Granica opisuje zachowanie funkcji obok punktu, a nie w nim. Funkcja x2−1x−1\frac{x^2-1}{x-1} nie jest określona dla x=1x = 1, ale dla x≠1x \neq 1 jest równa x+1x + 1, więc granica w punkcie 11 wynosi 22. Przy zadaniach na granicę wartość f(a)f(a) w ogóle nie jest potrzebna.

Kiedy granica w punkcie nie istnieje?

Gdy granice jednostronne są różne albo gdy co najmniej jedna z nich nie istnieje. Różne mogą być dwie liczby (skok, jak dla ∣x−2∣x2−x−2\frac{\lvert x-2 \rvert}{x^2-x-2} przy x→2x \to 2, gdzie wychodzi −13-\frac{1}{3} i 13\frac{1}{3}) albo dwa nieskończenie duże wyniki o przeciwnych znakach, na przykład −∞-\infty i +∞+\infty dla 1x−1\frac{1}{x-1} przy x→1x \to 1.

Czy granica niewłaściwa ±∞\pm\infty to „brak granicy"?

Nie. Granica niewłaściwa jest wartością granicy: mówi, że funkcja rośnie albo maleje bez ograniczenia. Nie jest za to granicą właściwą, bo ∞\infty nie jest liczbą rzeczywistą. Tak jak zbieżność do liczby, tak i dążenie do ±∞\pm\infty można zapisać znakiem równości, na przykład lim⁡x→2−x3−8(x−2)2=−∞\lim_{x \to 2^{-}} \frac{x^3-8}{(x-2)^2} = -\infty.

Jak ustalić znak mianownika zbliżającego się do zera?

Rozłóż mianownik na czynniki, wyznacz miejsca zerowe i sprawdź znak każdego czynnika po stronie, z której podchodzisz do punktu. Czynniki, które nie zmierzają do zera, mają stały znak i go zachowują. Dla x+2x2−1\frac{x+2}{x^2-1} przy x→1−x \to 1^{-}: czynnik x+1x + 1 jest dodatni, czynnik x−1x - 1 ujemny, mianownik zmierza do 0−0^{-}. Gdy jedno z miejsc zerowych ma parzystą krotność (kwadrat), ten czynnik nie zmienia znaku przy przejściu przez zero.

Skąd wiadomo, że granice jednostronne trzeba liczyć osobno?

Są trzy typowe sygnały: wartość bezwzględna zawierająca x−ax - a, mianownik zerujący się w punkcie i zmieniający tam znak oraz funkcja zdefiniowana innym wzorem po lewej i po prawej stronie punktu. Gdy zadanie jawnie podaje zapis x→a−x \to a^{-} lub x→a+x \to a^{+}, obliczasz tylko tę jedną stronę.

Czy prosta x=ax = a jest asymptotą pionową, jeśli tylko jedna granica jednostronna jest niewłaściwa?

Tak. Wystarczy, że z jednej strony wartości funkcji rosną lub spadają bez ograniczenia. Druga strona może mieć skończoną granicę albo wcale nie być w dziedzinie. Gdy obie granice jednostronne w punkcie są skończone, nawet różne, to jest skok i asymptoty pionowej nie ma. Więcej o asymptotach pisze hasło asymptoty wykresu funkcji, a o hiperboli – proporcjonalność odwrotna.

↗

Powiązane zagadnienia