Wszystkie zagadnienia: Prawdopodobieństwo i statystyka
średni matura podstawowa z matematykimatura rozszerzona z matematykizdarzenie przeciwnesuma zdarzeńprawdopodobieństwo

Zdarzenie przeciwne i prawdopodobieństwo sumy zdarzeń

01

Opis

Zdarzenie przeciwne do zdarzenia AA oznaczamy A′A'. Zachodzi ono dokładnie wtedy, gdy AA nie zachodzi. Jeżeli AA to „na kostce wypadła parzysta liczba oczek", to A′A' to „wypadła nieparzysta". Każdy wynik doświadczenia należy do AA albo do A′A' i nigdy do obu naraz, więc prawdopodobieństwa obu zdarzeń dają razem 11.

Suma zdarzeń A∪BA \cup B zachodzi, gdy zajdzie AA albo BB (albo oba). Iloczyn A∩BA \cap B zachodzi, gdy zajdą oba naraz. Zdarzenia, które nie mogą zajść jednocześnie (A∩B=∅A \cap B = \emptyset), nazywamy rozłącznymi (wykluczającymi się).

Po co to uczniowi? Trzy zasady skracają rachunki w większości zadań:

  • P(A′)=1−P(A)P(A') = 1 - P(A) – gdy łatwiej policzyć, że coś się nie stanie. Typowy sygnał to słowa „co najmniej jeden", „przynajmniej raz".
  • P(A∪B)=P(A)+P(B)−P(A∩B)P(A \cup B) = P(A) + P(B) - P(A \cap B) – część wspólną trzeba odjąć, bo dodając P(A)P(A) i P(B)P(B), liczymy ją dwa razy.
  • Gdy AA i BB są rozłączne, część wspólna jest pusta i zostaje samo dodawanie: P(A∪B)=P(A)+P(B)P(A \cup B) = P(A) + P(B).

Samo liczenie P(A)=∣A∣∣Ω∣P(A) = \frac{\lvert A \rvert}{\lvert \Omega \rvert}, czyli zliczanie wyników sprzyjających, jest w haśle prawdopodobieństwo klasyczne. Tutaj zajmujemy się tym, co z prawdopodobieństwami można zrobić, kiedy już je znamy albo kiedy znamy tylko niektóre.

02

Wzory

Zdarzenie przeciwne karta CKE
P(A′)=1−P(A)P(A') = 1 - P(A)
A′A' to zdarzenie przeciwne do A⊂ΩA \subset \Omega.
Suma zdarzeń karta CKE
P(A∪B)=P(A)+P(B)−P(A∩B)P(A \cup B) = P(A) + P(B) - P(A \cap B)
Dla dowolnych zdarzeń A,B⊂ΩA, B \subset \Omega.
Suma, oszacowanie karta CKE
P(A∪B)≤P(A)+P(B)P(A \cup B) \leq P(A) + P(B)
Równość tylko wtedy, gdy P(A∩B)=0P(A \cap B) = 0.
Zdarzenia rozłączne
P(A∪B)=P(A)+P(B)P(A \cup B) = P(A) + P(B)
Gdy A∩B=∅A \cap B = \emptyset. Szczególny przypadek wzoru na sumę, dlatego nie ma go osobno na karcie.
Co najmniej jedno
P(co najmniej jedno)=1−P(z˙adne)P(\text{co najmniej jedno}) = 1 - P(\text{żadne})
Zdarzeniem przeciwnym do „co najmniej jedno" jest „ani jedno".
Część AA poza BB
P(A∩B′)=P(A)−P(A∩B)P(A \cap B') = P(A) - P(A \cap B)
Zdarzenia A∩BA \cap B i A∩B′A \cap B' rozłożą AA na dwie rozłączne części.
Iloczyn od dołu
P(A∩B)≥P(A)+P(B)−1P(A \cap B) \geq P(A) + P(B) - 1
Wynika ze wzoru na sumę i z P(A∪B)≤1P(A \cup B) \leq 1.
03

Tabela

Jeden rzut kostką, Ω={1,2,3,4,5,6}\Omega = \{1, 2, 3, 4, 5, 6\}; AA – parzysta liczba oczek, BB – liczba oczek podzielna przez 33
ZdarzenieWyniki sprzyjająceLiczbaPrawdopodobieństwo
AA{2,4,6}\{2, 4, 6\}336=12\frac{3}{6} = \frac{1}{2}
A′A'{1,3,5}\{1, 3, 5\}31−12=121 - \frac{1}{2} = \frac{1}{2}
BB{3,6}\{3, 6\}226=13\frac{2}{6} = \frac{1}{3}
A∩BA \cap B{6}\{6\}116\frac{1}{6}
A∪BA \cup B{2,3,4,6}\{2, 3, 4, 6\}436+26−16=23\frac{3}{6} + \frac{2}{6} - \frac{1}{6} = \frac{2}{3}
A∩B′A \cap B'{2,4}\{2, 4\}236−16=13\frac{3}{6} - \frac{1}{6} = \frac{1}{3}
04

Przykład

Przykład 1 – zdarzenie przeciwne z równania. Zdarzenie AA spełnia warunek P(A)=4⋅P(A′)P(A) = 4 \cdot P(A'). Oblicz P(A)P(A).

Zamieniamy P(A′)P(A') na 1−P(A)1 - P(A) i rozwiązujemy równanie z jedną niewiadomą:

P(A)=4(1−P(A))⇒5P(A)=4⇒P(A)=45P(A) = 4\bigl(1 - P(A)\bigr) \quad\Rightarrow\quad 5P(A) = 4 \quad\Rightarrow\quad P(A) = \frac{4}{5}

Sprawdzenie: P(A′)=15P(A') = \frac{1}{5} i rzeczywiście 45=4⋅15\frac{4}{5} = 4 \cdot \frac{1}{5}.

Przykład 2 – „co najmniej jedna szóstka". Dwukrotnie rzucono uczciwą sześcienną kostką. Jakie jest prawdopodobieństwo, że choć raz wypadła szóstka?

Wprost trzeba by rozważyć szóstkę w pierwszym rzucie, w drugim i w obu. Wygodniej policzyć zdarzenie przeciwne, „ani jednej szóstki". Wszystkich wyników jest 6⋅6=366 \cdot 6 = 36 (reguła mnożenia). W każdym rzucie nieszóstek jest pięć, więc wyników bez szóstki jest 5⋅5=255 \cdot 5 = 25. Stąd:

P(co najmniej jedna szoˊstka)=1−2536=1136P(\text{co najmniej jedna szóstka}) = 1 - \frac{25}{36} = \frac{11}{36}

Kontrola wypisaniem: wyników z co najmniej jedną szóstką jest 6+6−1=116 + 6 - 1 = 11 (pierwszy rzut szóstką, drugi szóstką, oba policzone dwa razy).

Przykład 3 – suma zdarzeń. Z liczb 1,2,…,301, 2, \ldots, 30 losujemy jedną. Oblicz prawdopodobieństwo, że jest podzielna przez 22 lub przez 33.

Niech AA – liczba podzielna przez 22, BB – przez 33. Mamy ∣A∣=15\lvert A \rvert = 15, ∣B∣=10\lvert B \rvert = 10. Liczba podzielna przez 22 i przez 33 dzieli się przez 66, więc ∣A∩B∣=5\lvert A \cap B \rvert = 5. Zatem:

P(A∪B)=1530+1030−530=2030=23P(A \cup B) = \frac{15}{30} + \frac{10}{30} - \frac{5}{30} = \frac{20}{30} = \frac{2}{3}

Gdybyśmy pominęli część wspólną, wyszłoby 2530\frac{25}{30} – za dużo, bo liczby podzielne przez 66 policzyliśmy dwa razy.

Przykład 4 – oszacowanie bez znajomości A∩BA \cap B. Zdarzenia A,B⊂ΩA, B \subset \Omega spełniają P(A)=0,9P(A) = 0{,}9 i P(B)=0,7P(B) = 0{,}7. Wykaż, że P(A∩B′)≤0,3P(A \cap B') \leq 0{,}3.

Zdarzenie A∩B′A \cap B' zawiera się w B′B', a prawdopodobieństwo większego zbioru nie jest mniejsze, więc:

P(A∩B′)≤P(B′)=1−P(B)=1−0,7=0,3P(A \cap B') \leq P(B') = 1 - P(B) = 1 - 0{,}7 = 0{,}3

Drugi sposób: z P(A∪B)≤1P(A \cup B) \leq 1 dostajemy P(A∩B)≥0,9+0,7−1=0,6P(A \cap B) \geq 0{,}9 + 0{,}7 - 1 = 0{,}6, a stąd P(A∩B′)=0,9−P(A∩B)≤0,3P(A \cap B') = 0{,}9 - P(A \cap B) \leq 0{,}3.

05

Typowe błędy

Dodanie prawdopodobieństw bez odjęcia części wspólnej. Dla liczb podzielnych przez 22 lub 33 wychodzi 1530+1030=56\frac{15}{30} + \frac{10}{30} = \frac{5}{6} zamiast 23\frac{2}{3}. Samo dodawanie jest poprawne tylko dla zdarzeń rozłącznych. Znak ostrzegawczy: suma prawdopodobieństw większa od 11 – prawdopodobieństwo sumy zdarzeń nigdy tyle nie wynosi.

Zdarzenie przeciwne zapisane „na oko". Przeciwne do „co najmniej jedna szóstka" nie jest „dokładnie jedna szóstka" ani „dwie szóstki", tylko „ani jednej szóstki". Przeciwne do „co najmniej dwa" to „co najwyżej jeden". Zanim policzysz, zapisz słowami, kiedy zdarzenie nie zachodzi – razem AA i A′A' muszą pokryć wszystkie wyniki bez wspólnych.

Zdarzenia rozłączne uznane za niezależne (albo odwrotnie). Rozłączne to takie, które nie mogą zajść naraz: P(A∩B)=0P(A \cap B) = 0. Niezależność to inna własność (omawia ją hasło prawdopodobieństwo warunkowe). Dwa rozłączne zdarzenia o dodatnich prawdopodobieństwach nie są niezależne, bo wiedza, że zaszło jedno, wyklucza drugie.

P(A∩B′)=P(A)−P(B)P(A \cap B') = P(A) - P(B). Dla P(A)=0,9P(A) = 0{,}9 i P(B)=0,7P(B) = 0{,}7 wychodzi 0,20{,}2, ale to wartość tylko wtedy, gdy B⊂AB \subset A. W ogólnym przypadku P(A∩B′)P(A \cap B') to P(A)−P(A∩B)P(A) - P(A \cap B) i leży gdzieś między 0,20{,}2 a 0,30{,}3. Dlatego w zadaniu „wykaż, że ≤0,3\leq 0{,}3" wystarcza oszacowanie, a nie jedna liczba.

06

Sprawdź się

Prawdopodobieństwo zdarzenia AA wynosi 0,350{,}35, więc P(A′)=P(A') = .

Jeżeli P(A)=3⋅P(A′)P(A) = 3 \cdot P(A'), to P(A)=P(A) = .

Zdarzenia AA i BB są rozłączne, P(A)=0,2P(A) = 0{,}2 i P(B)=0,5P(B) = 0{,}5. Wtedy P(A∪B)=P(A \cup B) = .

Dla P(A)=0,5P(A) = 0{,}5, P(B)=0,4P(B) = 0{,}4 i P(A∪B)=0,7P(A \cup B) = 0{,}7 prawdopodobieństwo P(A∩B)P(A \cap B) wynosi .

Przy P(A)=0,9P(A) = 0{,}9 i P(B)=0,7P(B) = 0{,}7 najmniejsza możliwa wartość P(A∩B)P(A \cap B) to .

W dwóch rzutach kostką jest wyników, w których nie wypada żadna szóstka, i wyników z co najmniej jedną szóstką.

Wśród liczb 1,2,…,301, 2, \ldots, 30 jest liczb podzielnych przez 22 lub przez 33.

Moneta rzucona cztery razy: prawdopodobieństwo co najmniej jednego orła wynosi .

07

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy opłaca się liczyć przez zdarzenie przeciwne?

Gdy zdarzenie opisane jest słowami „co najmniej", „przynajmniej", „choć raz", a jego przeciwieństwo jest jednym prostym przypadkiem. Dla „co najmniej jeden orzeł w czterech rzutach monetą" przeciwne to „same reszki", czyli jeden wynik na 1616, więc odpowiedź to 1−116=15161 - \frac{1}{16} = \frac{15}{16}. Policzenie wprost wymagałoby rozważenia czterech osobnych przypadków.

Czym różnią się zdarzenia przeciwne od rozłącznych?

Zdarzenia przeciwne AA i A′A' są zawsze rozłączne, a dodatkowo razem wyczerpują wszystkie wyniki: A∪A′=ΩA \cup A' = \Omega. Zdarzenia rozłączne tylko nie mogą zajść naraz i mogą nie pokrywać całego Ω\Omega. Na kostce „wypadła jedynka" i „wypadła szóstka" są rozłączne, ale nie przeciwne.

Czy P(A∪B)=P(A)+P(B)P(A \cup B) = P(A) + P(B) zachodzi zawsze?

Nie, tylko gdy A∩B=∅A \cap B = \emptyset (lub ogólniej, gdy P(A∩B)=0P(A \cap B) = 0). W ogólnym przypadku obowiązuje P(A∪B)=P(A)+P(B)−P(A∩B)P(A \cup B) = P(A) + P(B) - P(A \cap B), a z niego wynika nierówność P(A∪B)≤P(A)+P(B)P(A \cup B) \leq P(A) + P(B). Prosty kontrprzykład: jedna kostka, AA – parzysta, BB – podzielna przez 33; wtedy 36+26=56\frac{3}{6} + \frac{2}{6} = \frac{5}{6}, a P(A∪B)=46P(A \cup B) = \frac{4}{6}.

Jak ocenić, ile może wynosić P(A∩B)P(A \cap B), gdy znam tylko P(A)P(A) i P(B)P(B)?

Z góry ogranicza ją mniejsze z dwóch prawdopodobieństw: P(A∩B)≤min⁡{P(A),P(B)}P(A \cap B) \leq \min\{P(A), P(B)\}. Z dołu ogranicza ją nierówność P(A∩B)≥P(A)+P(B)−1P(A \cap B) \geq P(A) + P(B) - 1, bo P(A∪B)≤1P(A \cup B) \leq 1. Dla 0,90{,}9 i 0,70{,}7 dostajemy przedział od 0,60{,}6 do 0,70{,}7.

Czy wzór na zdarzenie przeciwne wymaga modelu klasycznego?

Nie. Wzór P(A′)=1−P(A)P(A') = 1 - P(A) wynika z własności prawdopodobieństwa i działa w każdym modelu, także wtedy, gdy wyniki nie są jednakowo prawdopodobne (na przykład w rzucie nieuczciwą monetą). Model klasyczny jest potrzebny dopiero do obliczenia samego P(A)P(A) jako ilorazu liczby wyników.

↗

Powiązane zagadnienia