Dwa modele barw – addytywny RGB dla ekranów i subtraktywny CMYK dla druku – oraz zapis koloru w systemie szesnastkowym.
RGB to model addytywny, czyli oparty na dodawaniu światła. Trzy składowe – czerwona, zielona i niebieska – świecą z różną intensywnością, a ich suma daje barwę. Wszystkie trzy na maksimum dają biel, wszystkie na zero dają czerń. Tak działa każdy ekran, bo ekran sam emituje światło.
CMYK to model subtraktywny, oparty na odejmowaniu światła. Farba nie świeci – pochłania część widma, a odbija resztę. Składowe to cyjan, magenta, żółty i czarny. Im więcej farby, tym ciemniej: brak farby to biel papieru, komplet składowych to czerń.
Czwarta składowa, czarna, jest dodana z praktycznych powodów: zmieszanie trzech pozostałych daje brudny brąz zamiast czystej czerni, a osobny czarny tusz jest tańszy i daje ostrzejszy druk tekstu.
| Cecha | RGB | CMYK |
|---|---|---|
| Zasada | dodawanie światła | pochłanianie światła |
| Składowe | czerwony, zielony, niebieski | cyjan, magenta, żółty, czarny |
| Maksimum wszystkich | biel | czerń |
| Brak wszystkich | czerń | biel papieru |
| Zastosowanie | ekrany | druk |
W praktyce kolor RGB zapisuje się trzema liczbami od 0 do 255 albo szesnastkowo, po dwie cyfry na składową. Czerwony to #FF0000, zielony #00FF00, niebieski #0000FF, biały #FFFFFF, czarny #000000.
Skoro każda składowa ma 256 poziomów, wszystkich kombinacji jest 256 do potęgi trzeciej, czyli ponad 16,7 miliona kolorów – i stąd bierze się 24-bitowa głębia.
Najczęstsze pytanie to przyporządkowanie modelu do zastosowania oraz wskazanie, co daje suma wszystkich składowych. Warto mieć w głowie: RGB na maksimum to biel, CMYK na maksimum to czerń.
Drugi typ to odczytanie koloru z zapisu szesnastkowego. Wystarczy rozbić sześć znaków na trzy pary i zamienić każdą na liczbę.
#FFFFFF to biel, #000000 to czerń, każda para znaków to jedna składowa.Bo modele mają różne zakresy odwzorowania barw. Część jaskrawych kolorów RGB jest nieosiągalna dla farb i przy konwersji zostaje przybliżona najbliższym możliwym odcieniem.
Czerwony na maksimum (255), zielony na poziomie 136 i brak niebieskiego – czyli odcień pomarańczowego.
Dodatkową składową przezroczystości, oznaczaną RGBA. Nie jest barwą, lecz informacją o tym, jak bardzo piksel przepuszcza to, co pod nim.
Zagadnienia z tego samego obszaru matury – warto je powtórzyć razem: